Müzik emekçileri

YÜREKLERI yakan bir haberdi: "11 aydır işsiz olan 2 çocuk babası müzisyen Erdem Topuz intihar etti." Mesele ekmek davası, mesele çocuklarının sefaletine dayanamayan gurur.
Bu acıyı hissedebilmek için baba olmaya gerek yok; insan olmak yeterli.
Elbette her mesleğin kendine göre zorlukları var ve pandemi o zorlukların en acı biçimde dışa vurmasının sebebi oldu.
Sokakta sanat icra edip gitar şapkasının içine bozuklukları koyanları görünce yüzünde güller açan genç şarkıcılar var.
Geçinmek için enstrümanlarını satanlar var. Ya da o enstrümanlar evlerin içinde dekor olarak duruyor.

***

İçinden ağlayan sanatçılar var, isyanlarını dışa vuranlar, zalim bir sarmaşığa dönüşen hayatın içinde çaresiz kalanlar.
Borçların ve geçim zorluğunun karşısında eli kolu bağlananlar Pandemiyle gelen acımasız hayatın bütün insanlarla zoru var zaten.
O yüzden hepimiz empati yapmak zorundayız.
Ve her şeyden önemlisi kötü gün dostu olmalıyız, her meslek için.

***

Herkes bir bekleyiş içindeyken hala fırsattan istifade edenler de o kadar çok ki!
Müzik işçilerinin emeklerini ve telif haklarını linç edenlerin caka sattığını görünce dayanamıyor insan.
Hukukun üstünlüğünü arıyor.
Ne yazık ki inkar edilenleri doğrulayan yasalar susuyor.
En haklı davaların dosyaları mahkemelerde çürürken, emekçilere kan kusturuyor hayat.
Hasar ne kadar büyükse üreten insanlara gösterilen saygı o kadar küçük.

***

Elbet bu günler de geçecek ama insanların emeklerini talan etmekten asla vazgeçmeyecek olanlar yine çamurdan heykeller olarak karşısına dikilecek emekçilerin.
Yine altına çektiği lüks ciplerle hava atacaklar.
Gözleri kanlı ticaretin delikanlı yanı yoktur da müzik emekçilerinin yanında duracak gerçek bir hukuk neden yoktur?
Bu sorunun cevabını alabilmek için yıllardır bekleyen insanlar var.
Ünlü birine hakaret edilse 3 ayda dava bitiyor ama telif hakları davalarının ömrü uzadıkça uzuyor.
Bu ülkede kalemler sadece zengin hukukunu mu yazıyor yoksa?

***

Şarkı çalmakla emek çalmak arasındaki farkı hissedemeyenlerin, emekten adaletten ve sanattan bahsetmeye hakları yoktur.
Bizlere düşen de intihar eden müzisyenlerin yasını tutmak ve her türlü şartta mücadelesini sürdüren emekçilerin tarafını tutmaktır.

Mutluluk Takvimi
Bugünü dün kadar kolay harcama.
Şarkı söyle sesini kaydet.
Sokakta basket at.
Meyveli çay iç.
Korna çalma.

Gurbet biraz sana benzer
Hasret biraz bana
Kayıtlandım
Acıların nüfusuna
Nefret biraz sana benzer
Şefkat biraz bana
Tutuklandım
Senden kalan anılara

Göğsüme saplanmış
Hasret bıçağı
Sanma ki rüzgara
Karışacağım
Ben aşktan yaralı
Sevda kaçağı
Asla teslim olmam
Savaşacağım
Hakkı YALÇIN

Kendini satan şerefsizi satın almak daha büyük şerefsizliktir.
ŞİMDİKİ ZAMAN

Eski bir bakır ustasını bir yorgancıyı, mobilya oymacısını şimdiki zamanda bulmak tabii ki zor.
Mektupların yerini alan bilgisayarları ve cep telefonlarını gelişen dünyaya çok görmeyelim.
Ama duygular bu denli kirli olmamalıydı.
Bu kadar kolay teslim olmamalıydı insanlık.
Yalana, paraya ve kötülüğe!