Ne acı!
Ve sadece şehit analarının çığlıkları yankılanıyor şimdi. "Oğul bensiz mi aldın cennetin biletini!"
Şerefsiz terörün alacağı daha ne olabilir ki.
Gırtlağına kadar kalleşliğe gömülmüşken.
İşin bir diğer acı yanı.
İnsanlığın yaradılışındaki hayvansal içgüdüleri yenen sevgi, teknolojiye yenildi.
Teknoloji başlayınca nostalji bitti.
Duyarlı olmayı bıraktığımız gibi.
Bir türlü eskisi gibi dost, eskisi gibi komşu ve güvenilir bir hayat elamanı da olamıyoruz.
O yüzden teröre cesaret verdik.
Bu neticenin sebeplerini biraz da bizler oluşturduk.
Düşünüyorum da.
Belki de kaşınacak yaramız çok diye bizimle uğraşıyorlar.
Amerika, Almanya, İngiltere, İsrail.
Vs... Vs...
Bu ülkede parolayı düşmana satanlara.
Almadıkları biletten bile büyük ikramiye çıkar.
Bazen televizyonlarda sözde terörü tartışırken, birbirlerine bozulan yorumcuları izliyorum da. "Herhalde" diyorum "hamiline yazılan çekler bozuluyor!"
Hayat devam ediyor diye bir gerçek var ya!
Yürüyerek gidebilecekleri yere.
Masada oturarak gidebileceklerini düşünenlerin, düşünce gücü "uyuşmuştur!"
O yüzden vur patlasın çal oynasın diyenlerin ülkesi olduk.
Üç günde acıların unutulması da sebepsiz değil.
Yine de, hala televizyon dizilerine değil, evladını yitiren analara ağlayanlar varsa.
Hala otobüslerde kendilerinden büyüklerine yer verenler mevcutsa.
Bu ülke için ümit de var demektir.
Kaybettiğimiz zamana borcumuzu ödeyeceğiz.
Şimdiki zamanın en küçük güzelliğini bile gözümüz gibi sakınmalıyız.
Ayrıca güzelliklere yazacak mektuplarınız varsa.
Sakın ola teknolojik postaları çözüm olarak görmeyin.
Siz elle yazılmış bir mektubu okudunuz mu hiç?
Elle yazılmış mektup, acıların da sevinçlerin de gerçek anlamda bölüşülmesinin simgesidir.
Bunu şimdiki zamanın teknoloji
müptelaları anlayamaz!
***
Değeri; kırılınca anlaşılan vazolar gibidir hayat. Kırıldıktan sonra
anlamı kaldıysa eğer.
***
Kenan Işık
Talihsiz bir kazayla, hayatını yatarak geçiren Kenan Işık'ı düşünüyorum.
O zarif adamı.
Katıksız beyefendiyi.
Adam olmanın bütün hallerini sergileyen bir sanatçıyı.
Şimdi çocuk ruhunun asaletini sergilerken, içinden geçenleri sadece kendisi biliyor.
Biz de biliyoruz ki.
Mucizeler de hayata dahil.
***
Mutluluk Takvimi
Bugünü dün kadar kolay harcama. Dolmuşa bozuk parayla bin. Uyandığın günün gecesinde uyu.***
Gözlerim gülmüyor
Eskisi gibi
Aklımdan yaşanmış
Günler geçiyor
Şimdi sevgimizin
Hasat zamanı
Ben ektim sevdayı
Eller biçiyor
Sayfalar dolusu
Mektuplar yazdım
Kalbim kan ağlıyor
Dilim susuyor
Vefasız sevgilim
Ellerin olmuş
Bıraktığım yerde
Yeller esiyor
Hakkı YALÇIN
