Sonsuzluğun penceresinden bıraktıklarını izleyebilse.
Sadece yazılarıyla buluştukları insanların, kendileri için nasıl yas tuttuklarını, üzüldüklerini öğrenebilse.
Hayatın anlamıdır bu.
İyi bir isim bırakmak.
Mehmet Ali Birand'ın adı, yüksek sesle yaşanmış harika bir hayat öyküsüdür.
Bıraktığı hüzün fırtınasında, sevgi ve emekle yazılan bir ömrün ödülünü aldığını görüyoruz.
Bu ödül onun insanlara verdiği güvenin bedelidir.
Eşlik ettiği güzelliklerin karşılığı.
O yüzden yıldız yağmuruyla uğurlanacak bugün.
Hayatın efendisi olarak.
Hepimiz insanız nihayetinde.
Hangi işi yapsak, hangi yana dursak, bir yanımız uçurumdur.
Dünyada olduğumuz o unutulmaz zamanın parçasıyız.
Çünkü hayatın kardeşidir ölüm.
Ölümün rozetidir kalanlar.
Kimin gidip, kimin kaldığı ölümden sonra daha iyi anlaşılır.
Bunun adı öldükten sonra yaşamaktır.
Mehmet Ali Birand ayakta öldü.
Mesleğe çok emek verdi.
Haberlerin nasıl zarif sunulacağını gösterdi.
Bazen eski bir çeşmenin suyuydu, bazen teknolojinin uzmanı.
Bazen bir bilgenin fısıltısı.
Çok zaman vatandaşın isyanı.
Özgürlükçüydü, demokrasiden ve barıştan yana.
Yanında çalışan insanları korurdu, baba gibi.
Güzel gülerdi.
Hayat sevince dönüşsün isterdi.
Gazeteciliğin uzun özetini kısa bir cümleyle sonlandırmak gerekirse. "Harika bir insan, önemli bir gazeteciydi."
Muhalefetin keskin gücüne de sahipti.
Uzlaştırmanın her haline de.
Her şeyin ötesinde, insan sevgisi gazeteciliğinin önündeydi.
Boşluğa açılan dünya, bazı insanların boşluklarını dolduramaz.
Mehmet Ali Birand öyle biriydi.
* * *
KADIN ÖLÜMLERİ
Kadınların eski kocaları tarafından öldürülmediği bir gün bile yok.
Kocalar, katliam yarışına katılmak için, ellerinden geleni ardına koymuyorlar.
Ya da yasalar bunları engellemek için, gerekli önlemleri zamanında almıyor.
Tehdit, cinayetin yakın arkadaşıyken, ölüm anonslarının duyulması gerekir diye düşünüyor
* * *
Görev duygusu en büyük terbiye gücüdür.
* * *
Diyarbakır barışa selam durdu. Yakışan da buydu.
* * *
19 Ocak 2013
Mutluluk takvimi
Çocuklara ayakkabı bağlamayı öğret. Yolda yürürken, kendi kendine şarkı söyle. Semt pazarına git. Hayatın derinliklerini düşün.* * *
Sende kaybolup bir daha
Hiç görünmemek vardı
Ne yazık ki aramızda
İnsafsız bir kader vardı
Canı yandı sevgimizin
Düşler başka gerçek başka
Kaybedeceğimizi bile bile
Dahil olduk biz bu aşka
Bir zaman treninin
Takıldık arkasına
İkimiz de yar olmadık
Kendimizden başkasına
Yanıyor ciğerim yanıyor
Bu yürek yaşamayı
Senden ibaret sanıyor
Sil baştan demek kolay
Unutmak zor
Bu hayat her zaman
Bildiğini okuyor
Hakkı YALÇIN