Kanatlar kırık, orta alanın boyaları akarken, Fenerbahçe'nin varlığı sadece onun ayaklarından duyuldu. Bireysel sihir de ondaydı, mücadele ruhu da.
Ve iyi oynayan bir Bursaspor'a karşı, Alex'in kudreti hem kendi takımındaki yanlışların canına okudu, hem rakibin.
Attığı gole gelince.
Böyle pozisyonların onun başının üstünde yeri var.
Böyle adamların da futbolun başının üzerinde.
* * *
İlk yarıdaki oyun anlayışı, giderek hızlanan bir trene benziyordu. Fenerbahçe mutlak galibiyeti amaçlıyor.
Bursaspor savunmayı ilerde kurduğu gibi, dişini gösteren bir anlayış içinde.
Ziegler'in kanadı felç.
Mehmet Topuz ve Selçuk'ta cansız telaş.
Sow maç boyu evinden uzak yalnız kovboyu oynadı.
Pozisyonların küsuratında bile yoktu.
Stoch'taki mevsim sonu indirimi devam ediyor.
Sezgileri de gücünü yitirmiş göründü, bedeni de.
* * *
İkinci yarıda sahnede tamamen mahkum bir Fenerbahçe vardı.
Hayalet operası sanki.
Bursaspor etkiliydi ama onların talih perisinin değneğine ihtiyacı vardı. Direkleri aşamadılar.
Sonuç olarak... Saracoğlu, dün gece bahar festivalinde, iki renkli çiçek sevdasındaydı. Ama tribünler sahanın içinden güzeldi.
Dün geceki Alex'in yanında, sonuç sadece teferruattı zaten..
Bir bilgenin ayak izleri ve duruşu her şeyden değerliydi.