Yüreğimizde şiirlerimiz vardı, sevda şantiyelerimiz. Aşk dediğimiz sadece yürek çarpıntısı değildi, iliklerine kadar sevmek. Kendimiz gibi zannederdik herkesi. Yanılırdık. Pahalı arabası olan züppeler gelirdi, onlara tav olurdu kızlar. Bizler yandığımızla kalırdık.
***
Masallara denk düşerdi hayallerimiz. Gençlik işte, her söze inanırdık. Düşlerimiz yan yatardı. Ayrılık tempo tutardı, elimizden tutardı üstelik. Kendimizi kazanmak uğruna kapışırdık hayatla. Ölü aşklar borsasında tavan yapardı günlük aşklar. Bizler yere yapışırdık.
***
Yüreğimizde sahipsiz mezarlıklar. Bizler ölmemek için ayrılırdık. Onlar daha sükseli bir hayat yaşamak için.
***
Bugün bakıyorum da aşk denen ilişkilere. Yine paralı züppeler kazanıyor, yürekler değil. Kızlar yine paraya tav, sükseye ve zengin düşlere. Bugün de aynı hesaplar kesiliyor, geçmişin benzeri.
***
İnanca ve duygulara bile saygısı kalmayanlar düzeninde, gecelik ilişkilerin bizdeki adı aynı. "Haybeden aşk!" Kazanan para. Kazanan Bebek, Etiler, Arnavutköy! Kazanan Bodrum, Marmaris, Çeşme. Kaybeden aşk!
