Bir insanın anne karnında gelişmesinden, doğumuna ve akıl çağına ulaşması kadar en az 20 yıl gerekiyor.
Onun yapısını anlayabilmek içinse, 30 asıra ihtiyaç var.
Ruhuyla ilgili gerçekleri anlayabilmek için neredeyse sonsuzluk kadar bir zaman dilimi gerekecek.
Onu öldürmek içinse bir saniye yeterli.
Mısır'da katliam var.
Kurşun yağıyor toplulukların üzerine.
İftar sahur fark etmiyor.
Tek kurşun da yetmiyor, makineli tüfekler doğrultuyor insanlara.
O insanlar ki, istedikleri özgürlük.
Darbeye karşı duruş.
Büyük devletlerin öznesi kahpelik oldukça, kardeşin kardeşi vurması ilk değil, son da olmayacak.
İnsan canına değer vermeyenlerin, kendilerini ele vermesi de.
Savaş tezgahlarını açanlar ellerini ovuşturuyor.
Onlar ayıplanma sancısı çekmiyorlar.
İnsanlıkları kayıp olduğu için belki.
Bir fok balığı için dünyayı ayağa kaldıran ikiyüzlü soysuzların, katliam haberlerine bakınca her şeyi anlamak mümkün.
BBC'nin yorumu. "Mursi yanlılarının gösterisinde 130 ölü. 4500 yaralı."
Öldürülmek için mi yapmışlar gösterilerini?
Yoksa demokrasi için mi?
Onun esamesi bile okunmuyor.
Hangi aykırı slogan, böylesine ölümleri haklı kılabilir ki?
Hangi direniş hedef tahtası olmayı hak eder?
Bizim diyebileceğimiz.
Ey insanlık düşmanı caniler.
Katlettiğiniz insanlar değildir sadece.
İnsanlıktır.
Birbirinize bu kadar benzemek canınızı sıkmıyorsa.
İnsan değilsiniz zaten.
* * *
GERÇEK SUÇLULAR
Ramazan'da her kanalda birileri konuşuyor.
Dinzadamı döneyor onlara.
İçlerinde insani değerlere önem verenler elbette var ama bazılarının ruhu ticaret.
Ramazan muhabbetlerinin içine sinsi siyaseti karıştıranlar var. Sevgisizliğin ve nefretin dilini tutamayanlar.
Üstelik bunları huzur dağıtılması gereken bir zaman diliminde yapıyorlar.
Onları kanallar çıkaranlar, en az onlar kadar suçludur desek neye yarar.
Böyle adamların gözbebeği olmasında sakınca yokken.
* * *
İnsanın en büyük düşmanı kendisidir.
* * *
Geleceğim, unutmaya hazır geçmişi. Kendime izin veriyorum.
* * *
28 Temmuz 2013
Mutluluk takvimi
Saygısızlığı bağışlama. Sinemaya git. Dişi çıkan bebeğe armağan al. Kendini kimseye ezdirme.* * *
Göğsümde uyuduğun
O son akşamdı
O gece anlamıştım
Çoktan gitmiş emanetim
Hiçbir aşk mutlu bitmez
Ben bu deli yangından
Küllerimi kurtardım
Yandı benim cennetim
Senin bana yaptığın
İki cihanda suçtur
Yolda görsem tanımam
Yok artık merhametim
Zaten yanlış binmiştim
Ben bu zaman trenine
Mahşere kadar nefret
Kalbime vasiyetim
Hakkı YALÇIN
