CUMARTESİ gecesi Fenerbahçe'nin Başakşehir yenilgisinden sonra evimin önündeki parka çıktım. Yakından tanıdığım Fenerbahçeli bir baba ve 12 yaşındaki oğlu yanıma geldiler.
Çocuk; Ali Koç'un 4 senede "ihtiyar" yaptığı çocuklardan biriydi.
Eşya piyangosuna harçlığını bağışlamıştı, "ben o parayı Fenerbahçe'ye bağışladım" dedi, "Ali Koç'a değil." Ardından da yaşından büyük düşündüğünü gösterdi, "ama Ali Koç benim paramı kendi parası gibi harcadı." Sonra bana döndü; "lütfen bunları yaz Hakkı Amca!"
***
Fenerbahçe'de efsane olması için göreve gelen başkan, kulübü tarihi bir borç batağının içine sürükledi. Saracoğlu'ndaki bütün tarihlerin yerle bir olmasına çanak tuttu. Bırakın ağaç dikmeyi dikilen ağaçları bile kuruttu.
Akıl hocalarına verilen değer, Aziz Yıldırım'ın uğrunda hapis yattığı değerleri toprağa gömdü. Akıl satanlar yolunu bulurken Ali Koç, Fenerbahçe'nin yolunu tıkadı.
***
Takımın en kötü döneminde İsmail Kartal göreve gelmiş, Ali Koç böyle birine destek olacağına gelecek sezon için 3 teknik direktörle görüştüğünü açıklıyor.
3 teknik direktörle görüşülüyorsa bilin ki üçüne de dil dökülüyordur.
Ya da durduğu yerde yaprak döken yönetimi kurtarmak için adres şaşırtmaca oynanıyordur.
***
Parktaki çocuğa verdiğim söze mahsuben, o çocukların 20 liralık harçlıklarına bile kıyanları teşhir etmek için bu satırları yazıyorum.
Bugünün çocuklarına yarın soracaklar; "sizin zamanların nesi meşhurdu?" Cevap hazır; "bizde bir eşya piyangoları olurdu bütün para çarçur olurdu!" "Peki, eşyalar ne olurdu?" Çocuklardan birinin günlüğünü okudum "eşya bizdik belki de!"
