Yasal haksızlıklar ayyuka çıkıyor.
Hapishaneler suçları soru işaretli insanlarla dolu.
İftiranın neredeyse suç sayılmadığı bir düzen oluşturuldu.
En güvenilir kurumlar tarafından bile bir şeyler sızdırılıyor medyaya.
Bir güç gösterisi.
İnsanlar fişleniyor.
Özel hayatlar afişleniyor.
Sonra da üst katlarda olmayan güven, toplumun bireyleri arasında aranıyor.
İnsan hep güzel şeyler düşünmek istiyor.
Büyüyen Türkiye'de küçülen değerleri sorgulamaktan yoruluyoruz.
Ama ne acıdır ki gerçekler böyle!
Huzur arıyoruz.
Bir türlü açılmıyor kilit.
Kötülüğün yeni kopyaları çekiliyor her gün.
İnsanlığın kanı çekiliyor.
Üstelik herkesin birbirini sevmesinin gerekçeli karar olduğu bir memlekette.
Ne acıdır ki...
Çok şeyleri kaybettiğimizin belgesi duruyor önümüzde.
Yaşlılara ve hamilelere otobüste yer veren küçükler.
Çocuklara kurban olan büyükler.
Sızlayan vicdanlar, sonsuz merhametler.
Düşeni kaldıran, kötülüğü felç eden karşılıksız iyilikler.
Eskidendi.
Bütün ihtişamıyla ayakta duran insanlık.
Eğilmeyen başlar.
Birbirine can veren arkadaşlar.
Meslek haysiyeti.
Sonsuz adalet.
Haksızlığa karşı duran asalet.
Uzak yakın coğrafyaların kardeş acısını hissetmek.
İnsana onur katan sabır.
Bıyıklarından utanan erkekler.
Eskidendi.
Yenisine alıştık ya.
En acısı bu!
* * *
MANDELA...
Dünya tarihine iz bırakan efsanevi lider Mandela öldü.
Demokrasi rozetini alnında taşıyarak öldü.
Irkçılığa karşı mücadelenin sembolü olarak, 27 yılını hapiste geçiren onurlu bir başkan olarak öldü.
Nobel Barış Ödülü'nü anasının ak sütü gibi helal ederek öldü.
Her lidere böyle yaşamak nasip olmaz.
Bazı insanlar ölümlerde bile yeniden doğar.
Mandela gibileri, sonsuza kadar yaşamak için öldü.
* * *
En korkulacak an zafer anıdır.
* * *
Onursuzluğun arkasını sıvazlayan bir sistem varsa. Bu onur onlara ait (!)
* * *
7 Aralık 2013
Mutluluk takvimi
Zenginlikle başarıyı karıştırma. Omlet yap. Kitap içinde çiçek kurut. Bebek patiğine zil tak. Sevgini göster.* * *
Yine tutamadım sözümü
Sana sığındım dün gece
Adı ayrılık molası
Kahrolası bir zaman
Taşıyorum her acıyı
Senden bir parça gibi
Adı ayrılık yarası
Hiç durmadan kanayan
Bütün ihtimallerin
Bittiği yerde
Sen başlıyorsun
O yürek ne zaman
Hayırsız oldu
Bilmiyorsun
İkimizin adına
Üzülüyorum
Kendi adıma
Çok özlüyorum
Hakkı YALÇIN