Günahları bedenlerine sığmayan namussuz insanlar için, her sabah bir kavga başlatıyoruz.
Polikacılar da kavgamıza dahildir, çakallar da.
Selam söylesinler ölüme!
Baş eğmiyoruz zulüme.
Namuslu insanların, namussuzlardan daha cesur olmasına ihtiyacı var ülkemizin.
Yeter artık! Yüzler değişmeli.
Bir zamanlar melekler şehriydi İstanbul.
Keşke zemin etüdü yapılsaydı da, bugünlere zemin hazırlayan topraklarda ahlaksızlık depremine engel olunsaydı.
İhanet coğrafyasında arsalar kapış kapış.
Gözlerimizi karanlıklara açmalıyız.
Herkes aydınlık düşlerin neferi olmalı.
Dalgalanmadan sular durulmaz.
Tırışkadan nağmelerle de, yaşamak faslına varılmaz.
Yeter artık! Sazlar değişmeli.
Emek avcıları, alacak can alıyor köşelerde.
İftira puştlarının salyaları akıyor.
Muhbirlik itibar sağlıyor ecel tüccarlarına.
Gazeteler bizleri aldatıyor, televizyonlar kanımızı emiyor.
Her yanımızda ihanet tellalları.
Yeter artık! Sözler değişmeli.
Erkekler kasıklarında taşıyor düşlerini.
Kahpe gülüşlerini sokaklarda sergiliyorlar.
Kadınları gözlerinle yiyenler, çocuklara tecavüz etmek için fırsat kolluyor.
Onların da gemisi karaya vurur elbet.
Masumiyetini unutanları da, yasalar yakalarından tutar elbet.
Yeter artık! Gözler değişmeli.
Gecelerin boynunda urgan.
Geceler zift karası.
Yerimizde saydığımız günleri dev adımlarla alıp, yeni bir solukla, yeni istasyonlara varmalıyız.
Harlanan bir ocağın etrafında toplanarak, aydınlatamayız insanları.
Yeter artık! Közler değişmeli.
Karalar, denizler bile değişiyor.
Yeter artık! Sizler de değişmelisiniz.
