Fenerbahçe yarın çok önemli bir maça çıkıyor, yıllanmış özlemin kıyısından eli boş dönmek olmayacağına göre, futbolculara düşen bu maça yürek koymak. Konyaspor maçının son 20 dakikasında 'en iyi savunma biçimi saldırmaktır' diyen Konyalı futbolcuların, Fenerbahçe savunmasının ipliğini pazara çıkarması, Lyon'a ilham vermiş olabilir ama böylesine kaliteli bir takımın geri dönüşü muhteşem olmalı. Kimse onlardan sihirli lambadan çıkmalarını beklemiyor sadece o sahadan başları dik çıksın yeter!
Galatasaray'ın Erzurum'daki farklı galibiyeti sadece sonuç itibarıyla güzel ama futbol kalitesi mumla aranıyor. Sahada koşar gibi gezinen bazı futbolculardaki doymuşluk dışa vururken, sadece Osimhen'in açlığını ve çırpınışını öne çıkarabilirim. Helal olsun bu adama!
Beşiktaş'ı Alanya'da kötü futbolun değil, hakemin katlettiğini söylersem haksızlık etmem. Alanya kaptanı Fidan Aliti'nin yaptığı çirkinliklere madalya verilmediği kaldı. Daha maçın 7'nci dakikasında Trossard'a attığı yumrukla karışık tokadın karşılığı kırmızı kart. Oh'ın attığı goldeki sahte faulün faili de bu adam ve o golün iptali de cinayet. 'Böyle bir hakeme bu topraklarda bir daha maç yönetmek yasaklanmalı' desek itibar görmez. O halde cümlemizi değiştirelim. 'Beşiktaş'ı kolay lokma görenlerin yedikleri her lokma haram olsun.'
Bazılarının yıldızı doğuştan parlaktır ve geceyi aydınlatır. Sihirbazların hiçbiri sırrını açıklamaz. Salah'ın tek dokunuşla maçın kaderini değiştiren halleri İngiltere'de efsane olmasını sağladıysa, mücadele ettikçe gençleşen ve zerre kadar azalmayan vuruş ustalığındaki sırrı da rakipleri çözsün. Salah'ta gördüğümüz bir şey varsa; çocukluk yıllarımızda cikletlerden çıkan ve resimlerini biriktirdiğimiz nostaljik sevdalar gibi.
