Bir annenin öldürülüş biçiminden ziyade, yalnızlığı ve ajan kurye oluşuna yönelik senaryolar düşüncelerde öne çıkıyorsa.
İnsanların ölümlere bile nasıl baktığının kanıtıdır.
Cana verilmeyen değerin, yakıştırılan apoletlere verilmesi...
"Aman canım zaten ajanmış!"
"Tek başına Türkiye'de ne işi var!"
***
İnsanların seyahat etme özgürlüğü iki kişiden mi başlıyor?
İnsanların kurye olma ihtimali, mutlak şekilde ölümle kardeş olmasını mı gerektiriyor?
Üstelik yetkililer böyle bir kurye olasılığını reddettiği halde.
***
Bir insan düşünün, bir can.
12 gün tutsak edilmiş.
Sonra başına taşla vurularak öldürülmüş.
İnsanın eline kıymık batsa acı veriyor da.
Kendisini korumaktan yoksun bir kadının başına defalarca inen bir taş düşünün.
Kafasının çatlağından sızan kan, çakallığın töresinde var diye, o acıyı hissetmeden geçiştirmek bu kadar kolay mı?
"Aman canım zaten kuryeymiş!"
Kulakları sağır eden çığlıkların duyulmadığı surlarda, taşın sesini kim duyar!
O sırada İngilizce tarihe gömülmüş bir lisan olabilir ama...
"Aman canım zaten Amerikalıymış" diyenler de bizden bir insan.
O çakallığın arkasında duran düşüncelerin sahipleri.
O kadın kurban edilen bir hayvan gibi görülüyorsa, İstanbul mudur korkulacak olan?
Böyle düşünen insanlar mı?
***
Hayır! O bir insandı, iki çocuk annesi.
Masum bir yüzü, üzerinde kaybolduğu gün giydiği kıyafetleri vardı.
Her insan gibi, günahları ve sevapları da vardı.
***
Bu acımasız cinayeti işleyen çakal veya çakallardan çok, onların arkasına saklanmış düşünceler korkuttu beni.
Çakallığa mıknatıs düşünceler.
"Aman canım, zaten ajanmış!
"Tek başına Türkiye'de ne işi vardı?"
***
O çakallar mutlaka yakalanacaktır da...
Bu düşünceler nasıl tutuklanacaktır?
***
Asli görevimiz!
Dışişleri Bakanı Ahmut Davutoğlu soruyor. "Suriye İsrail'e neden karşılık vermiyor?"
Bu açıklama savaşı körüklemek mi kokuyor?
İsrail ile Suriye arasında sinsi bir köprü olasılığı mı?
Peki biz bu meselenin hangi tarafında olmalıyız?
Saldıranı eleştirmek, asli görevimizken!
***
Üniversiteli kıza tecavüz etmeye kalkışan genç serbest bırakıldı.
Arkası yarına!
***
Mutluluk takvimi
Dişini fırçalarken musluğu kapat. Yeni çıkan kitapları takip et. Başın ağrıyınca ilaca koşma. "Ben yaptım" de.***
Hep senden yanadır
Çektiğim kahır
Derdimi o nemli
Duvarlar dinler
Yaylı tamburlara
Benzedi kalbim
Böyle inim inim
Her gece inler
Kirpiklerim ıslak
Bulutum kara
Alıştı gözlerim
Yağan yağmura
Sevilip sevmekten
Vurgun yedik biz
Savrulduk bir gece
Çok uzaklara
Hakkı YALÇIN