VAHŞETİN altyazısını geçiyor televizyonlar. "Gazze'de açlıktan ölen insan sayısı 169'a yükseldi, 33'ü çocuk." Onlar ölmedi, "öldürüldü!" Kansızlığın acımasızlığına ancak bu kadar direnebildiler. Kendilerine uzanan gıda yardımının yollarını bile kapatan hain İsrail'le birlikte bu vahşete sesini çıkarmayan devletler öldürdü o insanları.
Dünyayı yeniden dizayn eden ve şerefsizlikleri uzaktan kumanda edenler!
***
Açlık o çocukların serçe gözlerini bile alıp götürürken, sefalete ve çaresizliğe uzaktan bakmanın insanlık kitabında yeri yoktur. Açlık insanın ruhunda açılan en derin yaradır ama bu dünyanın öznesi paradır, alçaklara sürtünmektir ve haksızlığa göz yummaktır.
***
Açlık sessiz bir çığlıktır insan olan duyar ve ciğeri yanar.
İnsanlığa açlık duymayanlar için ne söylesek duyulmaz. Yerin dibine girmesi gereken insanların el üstünde taşınması dünyanın nereye gittiğinin göstergesidir.
Açlıktan ölenler kadar Gazze'de anne karnında bile ölen çocuklar vardır da Amerika ve İsrail için Filistinli çocukların yaşamasına gerek yoktur, buna hayat saldırısı denir. Birbirlerinin şerefsizliklerini tamir edenler dünyasında her şey kötü gidiyor.
Gençliğimizin sinemalarındaki yer göstericiler yok artık. Olsaydı, filmi yarıda kesip Amerika ve İsrail için perdeye yazdığımız yazıya ışık tutarlardı. "Sizin bu dünyada yatacak yeriniz bile yok!"
***
İsrail'i bu hale getiren Amerika, Avrupa ve Arap ülkeleridir.
Açlıktan öldürülen çocukları İsrail'den korumak için savaş gemilerini Gazze kıyılarına gönderen Trump'ın gözlerine bakın, dedesinin işlettiği genelevden kalan izleri görürsünüz, babasının siyahi insanlara duyduğu nefretin genetik kodlarını görürsünüz. Ama zerre kadar insan sevgisi göremezsiniz.
Bu saatten sonra utanmadan "İsrail'in onlara yemek vermesini istiyoruz" derken her zamanki sahtekar tavrını takınan ve Gazze'deki Filistinlilere gıda ulaştırılmasını sağlayan tek ülkenin Amerika olduğunu söyleyen bu ikiyüzlü adama biz soralım. "İsrail'i korumak için getirdiğin gemilerin açlıktan ölen çocuklar için neredeydi?"
***
Eleştirilerimizi tazelerken gerçekler bayatlıyor olabilir ama duvarımızdaki yazılar asla değişmez. "İsrail bu dünyanın şeytanıdır! Boynuzları da Amerikan başkanları tarafından her yıl yenilenmektedir!"
ŞARKILARIN KALBİ!
Sanatın kendine göre bir duruşu vardı artık yok. Müziğin en özel sesleri saydığımız insanlar bile ucuz ve kirli limanlara sığınıyor. Nasılsa eskiden ayıp olan şeyler şimdi gurur. Şarkıların kalbi kırılıyor da müsait olanı kötüye dönüştüren bir hayatta, insanlığını kaybedenlerin en kolay kazandığı şey para!
O yüzden geçmişteki şarkıcıların asaletine ve duruşuna hala kurban oluyorum.
