Şampiyonluk, rüya yüklü gemilerin, gerçeğin limanında alkışlarla karşılanmasıdır.
Şampiyonluk, bir Kartal'ın kendisini göndere çektiği yerden, iki kupayla birlikte selam vermesidir. Şampiyonluk, rengini aşktan alan siyah beyaz bir aşk masalıdır.
Bu aşk masalının açılış dansı Denizli'deydi.
Kapanış romansı İnönü Stadı'nda.
En çok Beşiktaş istedi şampiyonluğu.
Eksilirken çoğalan da onlardı. Barikatlara karşı omuz omuza mücadele veren de.
Takımlarını sabote eden ve el üstünde tutulan Alex'le Lincoln'ün karşısında ikinci el star gibi duran Yusuf Şimşek çıktı sahneye ve ikisini de cebinden çıkardı.
İbrahim Toraman ve İbrahim Üzülmez arasındaki sezon başı kavgası, kırılan bir vazonun tamiri imkansız resmi gibi durdu da.
Yoktan yeri birbirlerini yiyenler, en başarılı sezonlarını geçirdiler. Kulübede oturanla sahada koşan arasındaki sadakat, sezon sonu sonuçlarının da en önemli belgesiydi.
Sivasspor, tarihi bir başarı kazandı.
Şampiyonlar Ligi ön elemelerini geçebilmek, şampiyonluk kadar değerlidir.
Trabzonspor, son maçta küçük takım gibi mücadele etti ve büyük düşlerin kıyısından geri döndü.
Ligde ağır yara alan Fenerbahçe ve Galatasaray için Avrupa kupalarına katılmak sargı bezi oldu.
Ligden düşen son takımı averaj belirlerken, önümüzdeki sezon, Play Off sistemini önersek, ilgi görür mü acaba?
Sinsi politikanın, belediyelerin ve hatır ilişkilerinin geçerli olduğu bir ülkede...
