***
Bir kefenin içinde cansız bir bedenin asla dönüp de ödeştirmeye fırsat bulamayacağı günahlar için, her fırsatta kendisini hissettiren ölüm.Bazıları paranın tatlı dünyasında hiç ölmeyeceğini sanır ya aslında en çok onları bekler ölüm.
***
***
İnsanlığın tarafını tutmakla, kötülüğün saflarını tutmak arasında, tercih yapmakta zorlananlar imanını ve vicdanını yitirmiş demektir. Çuvalla parası olanlar altın tabutla gömülse ne yazar. Hiçbir ölü kefeni yırtamaz!***
Başkalarının alın terini içenlerin ecel terleri ipek mendille silinse ne yazar! Hayat denilen sınavda soruları çalsalar nafile! "Hak yiyen affedilir mi?" sorusunun cevap şıkkı tektir.***
Kul hakkı yemek insanın hayata attığı en acımasız imzadır. O yüzden ölümün en çok hesap soracağı gerçeklerden biridir, insanların lokmasına göz dikip ekmeğiyle oynamak!
***
İnsan gibi yaşayıp ölmekten daha onurlu ne olabilir ki, dizüstü yaşamayı insanlık sayanlara inat!Bugün isimlerinin önüne hangi sükseli apoleti yüklerse yüklesinler, herkesin son adıdır ölüm. Allah ölümün bile hayırlısını nasip etsin insana, şereflisini. Çünkü parayla kazanılmayan şeref bazen ölümle kazanılır.
Çünkü herkesin tabutu el üstünde taşınırken asıl mesele yüreklerde taşınmaktır ve herkese nasip olmaz!
O yüzden güzel insanların yüzündeki güzelliği ölüm bile alamaz.
***
Hayat kimsede alacağını bırakmaz!
Hele mesele çocuklarsa! Ölene kadar çocuk sevgisiyle kalın, ölüm emzirmesin çocukları, onlara iyi bakın! Hiç olmazsa gözlerinizi açın da "yaşayan ölü" dedikleri zaman sizleri örnek göstermesinler!
MUTLULUK TAKVİMİ
İyi düşünmek için sebep yarat.
Aç insanı geri çevirme.
Kaybettiklerini kazanmaya çalış.
Benden aldıklarını
Hesabıma yazdın da
Bir kere hatırımı
Sormadın bana hayat
Ucundan kenarından
Tutunamadım sana
Bir bardak çay içimi
Durmadın bende hayat
Yanlışlara sattın
Doğrularımı
Bir gün sen de bensiz
Kalırsın hayat
Ben seni ölümle
Aldatıyorum
En fazla canımı
Alırsın hayat
Hakkı YALÇIN
Zengin olmaya karar verenler de önce gönlünden başlasın işe!
İnsanlık
Sürekli maziden bahsediyorsam sebepsiz değil. Sabahları dedikoduya değil, günaydına açılan pencereler.
Pencerelerin önünde menekşeler.
İki balkon arasına kardeşliği asan insanlar. Komşusu aç yatarken tok yatmaktan utanan hayatın can kardeşleri. Yakası güllü zaman.
Komşuluktan bahsediyorum. Yere düşeni tekmeleyen değil, ayağa kaldıranların çoğaldığı, şimdilerde pek bulamadığımız insanlıktan bahsediyorum.