Her şeye yeterdi.
Yoksulluğa bile meydan okurdu.
Madeni paraların en kralı.
Zor ayrıldık ondan.
Onunla birlikte en güzel anıları da yitirdik.
Şimdi bayram günlerinde, çocukları hiçbir işe yaramayan 25 kuruşla kandırmak kolay değil.
Gerçek 25 kuruşun, çok şeyin sebebi olduğu yıllarda, kağıt paralarla bile insanları satın almak mümkün değildi.
Her meslek kendi asaleti için savaşırdı, geçinememek rüşvete gerekçe değildi.
Rüşvet ve yolsuzluk, 25 kuruşun belinin kırılmasından sonra palazlanmıştır.
Paramız düşmekten korkmadı ama bizler dövüşmekten korktuk.
25 kuruşların gösterdiği direnci, milyonluk banknotlara sahip olduğumuzda gösteremedik.
Her bayram, zamanın aynasında 25 kuruşun parladığını görüyorum.
Paranın rengine esir düşmeyen insanlığı.
Dolmabahçe'de Amerikan askerlerini denize dökenlerin, ceplerinde şıkırtısını duyuyorum 25 kuruşların.
25 kuruşa gazete aldığım zamanın gazetecilerini saygıyla anıyorum.
Şimdiki çete sistemi ve beden diliyle palazlanan, cilalı ihanet gazeteciliğinin yüzüne bakmıyorum.
Gerçek 25 kuruş; her bayram kahroluyordur.
Hayatımızdan çıkıp gittiğine değil.
Sahte 25 kuruşların çocuklara ettiğine yanıyordur.
***
Bayramın birinci günü İstanbul Boğazı'dan kan aktı.
Kaçak kesimler, belediyelerin biçare hali, İstanbul şehrini mezbahaya çevirdi.
Adaletsiz bir ülke mezbahadan başka bir şey değilse.
Niye şaşırıyorsunuz!
