Yaşı küçük olan çocuğun anne bakım ve ilgisine muhtaç olduğu kabul edilerek çocuğun üstün yararı gereği velayet hakkı anneye verilir. Çünkü yaşı küçük bir çocuk özellikle 0-3 yaş döneminde tüm dünyayı annesi üzerinden algılar.
Buna rağmen, annenin sağlık durumunun çocuğa bakmaya uygun olmaması, haysiyetsiz bir hayat sürmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlısı olması gibi olağanüstü bir durumun olması halinde, çocuğun üstün yararı da bunu gerektiriyorsa velayet hakkı babaya verilebilir.
Yoksa annenin çalışıyor olması, babanın ekonomik durumunun çok daha iyi olması, boşanmada annenin kusurlu olması, çocuğun üstün yararını etkilemeyecek derecede gayri ahlaki bir hayat sürüyor olması velayet hakkının anneden alınıp babaya verilmesinde çocuğun üstün yararı bulunduğunu göstermez.
Yargıtay da özellikle 0-3 yaş dönemindeki bir çocuğun annesinin gayri ahlaki bir hayat sürdüğünü anlayacak çağda olmadığı gerekçesi ile çocuğun anne bakım ve ilgisine muhtaç olması sebebiyle velayet hakkını anneye vermiştir.
Bu çağdaki bir çocuğun anneye verilmesinde fiziksel veya ruhsal bir tehdit varsa veya anne çocuğu istemiyorsa bu halde de yine velayet hakkı babaya verilebilecektir. Yargıtay, her çocuğun gelişim düzeyi farklılıklar gösterdiği için anne bakım ve ilgisine muhtaç olma yaşı ile ilgili bir aralık belirtmemişse de 0-6 yaş dönemini çocuğun anne bakım ve ilgisine muhtaç olduğu dönem olarak kabul edebiliriz.
