Dün 20 Kasım Dünya Çocuk Hakları Günü olarak kayıtlara geçti...
Dünyanın dört bir yanında çocukların hakları konuşuldu, çocukların geleceği için süslü cümleler kuruldu...
Peki ya gerçekler?
İşte dünyanın en büyük vicdan sınavı, GAZZE.
Yıllardır dünyanın gözü önünde vahşice bir soykırım işleniyor. Vicdanlar kanamıyor, öylece durup seyrediyoruz...
Dünya Çocuk Hakları Günü...
Gazze'de çocukların geleceklerinden önce yaşama hakları ellerinden alınıyor.
7 Ekim 2023'ten bu yana en az 22 bin çocuk öldürüldü. En az diyorum çünkü bunlar sadece tespit edilebilenler. Öğrenebildiğimiz kadar bilgimiz var...
Günde ortalama 19 çocuk...
Her gün 19 ayrı hayat, 19 ayrı hayal, 19 ayrı gelecek yok oldu.
Her gün bir sınıf dolusu çocuk eksildi dünyadan.
Dile kolay, 22 bin çocuk...
Dahası da var...
UNICEF'in 2026 verilerine göre 45 binden fazla çocuk yaralandı.
11 binden fazla çocuk hayatını değiştiren yaralanmalar yaşadı.
Bu çocukların çoğu kalıcı sakatlıklarla mücadele ediyor.
Binlerce çocuk annesiz, babasız, ailesiz kaldı...
6 binden fazla ampütasyon vakası bildirildi. Gazze'de uzuv kayıpları çocukların geleceğini de kararttı.
Yüzde 97,5 oranında okul binası hasar gördü veya yıkıldı. Eğitim altyapısı büyük ölçüde kullanılamaz hale geldi.
637 binden fazla çocuk yüz yüze eğitimden mahrum kaldı.
Temmuz 2026 itibarıyla çocuklar düzenli okul eğitimine erişemedi.
Çocukların yüzde 70'i yeterli besin çeşitliliğine ulaşamıyor. Yetersiz ve dengesiz beslenme çocukların gelişimini tehdit ediyor.
Bu rakamları bir istatistik olarak okuyup geçmeyin.
Her birinin bir adı, bir annesi, bir babası, bir hayali vardı. Hiçbirinin büyümesine fırsat verilmedi.
OYUNCAK YERİNE KEFEN
Dünyanın başka ülkelerinde anneler çocuklarına hangi oyuncağı alacaklarını düşünürken Gazze'de anneler çocuklarını nasıl hayatta tutacaklarını düşünüyor. Tabi çocukların anne ve babaları varsa...
Çünkü binlerce çocuk kimsesiz kaldı. Anne ve babaları şehit edildi...
Gazze'de sadece çocuklar öldürülmedi.
Çocukluk da öldürüldü.
HANGİ ÇOCUK HAKLARI?
Birleşmiş Milletler, 20 Kasım 1989'da Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'yi kabul etti.
Bu sözleşmenin en temel maddelerinden biri yaşama hakkı.
Şimdi sormak gerekiyor:
Filistinli çocuklar bu sözleşmenin dışında mı? Onlar çocuk değil mi?
Çocuk haklarının coğrafyası mı olur?
Bir çocuğun yaşama hakkı milliyetine, dinine, doğduğu toprağa göre değişir mi?
İsrail'in saldırılarında binlerce çocuk hayatını kaybederken bunu durdurabilecek güce sahip ülkelerin hiçbirşey yapmaması, insanlığın ortak değerleri açısından büyük bir utançtır.
Üstelik ateşkes ilan edildikten sonra bile çocuklar ölmeye devam etti. Şu anda kış şartlarında su dolu çadırlarda yaşama savaşı veriyorlar.
TÜRKİYE SES VERİYOR
Bütün bu yaşananlar karşısında Türkiye'nin ortaya koyduğu duruşu da unutmamak gerekiyor.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Gazze'deki vahşeti ve insanlık dramını dünyanın gündeminden hiç düşürmedi. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu başta olmak üzere her uluslararası platformda sesini yükseltti.
Son olarak Antalya'da COP31'de küresel vicdanları harekete geçiren o tarihi konuşması ile soykırıma bir kere daha dikkat çekti. Filistin halkının ve Gazze'deki çocukların sesi oldu.
Türkiye sadece sesini yükseltmekle kalmadı, insani yardımlarla Gazze'nin yaralarını sarmak, diplomatik girişimlerle de çocukların ölmediği bir geleceğin kapısını açmak için mücadele ediyor.
İNSANLIĞIN VİCDAN SINAVI
Mesele artık sadece Filistin meselesi değil.
Mesele insan kalabilme meselesi. Yeryüzünde tek bir çocuğun bile hayatı, siyasi ve ekonomik çıkarlardan daha değersiz görülemez.
Gazze'de öldürülen çocukları geri getiremeyiz.
Ama hayatta kalan çocukların geleceğini kurtarabiliriz.
Dünyanın bugün yapması gereken yeni bildiriler yayımlamak değil, çocuk ölümlerini durdurmaktır.
Unutmayalım...
Gazze'de toprağa verilen sadece çocuklar değil, insanlığın vicdanıdır.
Bu utancın yükü hepimizin omuzlarındadır.
Ve o çocukların elleri mahşerde iki yakamızda olacak ve bize şu soruyu soracaklar:
BİZ ÖLÜRKEN SİZ NEREDEYDİNİZ?