"İki görme özürlü"nün hikâyesini bilirsiniz... Oturmuşlar sofraya; artık "üzüm" mü?, "dolma" mı?, yoksa "köfte" mi? yerlerken, biri diğerine; "İkişer ikişer yiyorsun?" demiş... Diğeri, "İnanılmaz bir durum bu. Beni şaşırtıyorsun" demiş; "Sen görmüyorsun, ben görmüyorum. Nereden çıkardın ikişer ikişer yediğimi?" Cevap vermiş birincisi: "Ben, hep ikişer ikişer yiyorum da..." Türkiye'de bir genel eğilim var. 'Âlemi nasıl bilirsin? Kendim gibi' diye düşünmesidir. Alemi kendimiz gibi bilmekten artık uzaklaşmalıyız. Alemin ne olduğunu anlamak için kendimize bakmamalıyız, gerçekten onların yaşamını izlemeliyiz.
