Kabul edelim, maç öncesi tablo çok olumsuzdu.
1-Yazın yaşadığımız büyük travmanın etkilerini henüz atamamıştık.
2-Rakibimiz dünyanın en yetenekli futbolcu topluluğuydu.
3-Hakan, Orkun ve Kenan gibi 3 kilit oyuncumuz yoktu.
4-Bazı önemli yıldızlarımız formsuzdu.
Böyle bir tabloda dün Kocaeli'de beklentilerin çok ötesinde bir maç oynadık. Tabii ki artık şerefli yenilgiler dönemini çoktan geçtik.
Ancak bu kadar olumsuzluğunun içinde Fransa'ya karşı bu oyunu oynayan, böyle bir direnç gösteren takımı ben alkışlarım. Maç öncesinde ısrarla vurguladım.
Montella döneminde topla ne kadar az oynadık, o kadar başarılı olduk. Bu takım oynatmamayı, oynamadan çok daha iyi yapıyor. Sadece Fransa değil, İtalya ve Belçika maçlarının olası senaryosu da bizim takıma çok fazla uyuyor. Dün Fransa gibi müthiş bir takıma karşı önemli fırsatlar yakaladık. Hatta golü de maçta en iyi oynadığımız sekansta yedik. Eğer öne geçebilseydik, tabelada başka bir şey yazabilirdi.
Şunu da kabul edelim. Evet futbolun hep iyi zeminlerde oynanmasını istiyoruz ama dünkü zemin de bizim işimize fazlasıyla yaradı.
Berbat bir Dünya Kupası geçiren Montella'nın dünkü planı çok iyiydi. 3'lü savunma ve öndeki 4'lü blok birbirine yakın ve kompakt kaldı. Fransa'ya 3-4 pozisyon dışında alan ve zaman vermedik. Golü de çıkarken yaptığımız bir hata ile kalemizde gördük.
Evet dün kaybettik ama mükemmel mücadele ederek, üreterek, Fransa'ya zaman zaman üstünlük kurarak kaybettik. Tabii ki puan ya da puanlar isterdik ama ben şahsım adına bu maçtan istediğimi aldım. Bu oyun ve mücadele ile İtalya maçında bir galibiyet hiç uzak değil.
