LÜTFİ ALBAYRAK

BİR GÜN, çocuğum doğdu. O dünyaya geldiğinde, yetişmem gereken uçaklar ve ödenmesi gereken faturalarla meşguldüm. Ben uzaklardayken yürümeyi öğrendi. Konuşmayı da öyle. Ve biraz büyüdüğünde, "Senin gibi olmak istiyorum baba" demeye başladı. "Ben de büyüyünce senin gibi olacağım." İşyerine telefon açıp, "Baba, eve ne zaman geleceksin?" diye sorardı ikide bir. "Ne zaman geleceğimi bilmiyorum oğlum. Ama geldiğimde birlikte güzel bir vakit geçireceğimizden emin olabilirsin." Yıllar öylece geçip gitti.
Oğlum on yaşına geldi. Ona güzel bir top aldım. "Top için teşekkürler baba!" dedi, "Haydi oynayalım." "Bu hafta sonu tamamlamam gereken işler var" dedim.
"Bugün olmaz, haftaya, tamam mı?" "Tamam" dedi, fakat yüzündeki gülümseme eksilmedi. "Büyüyünce baba" dedi, "Ben de senin gibi olmak istiyorum." Yıllar öylece geçip gitti.
Oğlum önce ilkokuldan, sonra liseden, sonra üniversiteden mezun oldu. Bu durumda, başka birçok baba gibi, benim de söylemem gereken bir şeyler vardı. "Seninle gurur duyuyorum" oğlum dedim.
"Gel, şöyle biraz oturalım; sana diyeceklerim var." Başını salladı ve gülümseyerek:
"Arkadaşlara sözüm var baba" dedi. "Sen arabanın anahtarlarını verebilir misin bana? Sonra görüşürüz, oldu mu?" Yıllar öylece geçip gitti.
Emekli oldum. Artık bol bol vaktim vardı. Oğlum ise başka bir şehirde iyi bir iş bulmuştu, orada yaşıyordu.
Bir gün ona telefon ettim.
"Eğer sence de uygunsa, hafta sonu buraya gel de hasret giderelim" dedim. "Sevinirim baba" dedi. "Bir bakayım, müsait bir vakit bulabilirsem, gelirim. Ama şu sıralar işlerim çok yoğun. Fakat seninle görüşmeyi ben de istiyorum, baba." "Peki, ne zaman gelirsin oğlum?" "Ne zaman olur bilmiyorum, baba. Şimdi bir iş görüşmem var, ona yetişmem gerek. Sonra ararım seni. Geldiğimde birlikte güzel vakit geçireceğimizden emin olabilirsin." Ve telefonu kapattığımda, oğlumun çocukluk hayalini gerçekleştirdiğini anladım. Çocukluk hayalini gerçekleştirdiğini... Örnek aldığı babasına benzediğini...
Büyüyünce tıpkı babası gibi olduğunu...

LÜZUMSUZ BİLGİLER
EDWARD Stuart Baker isimli bir adam sol kolunu boğazına siper ederek panter saldırısından kurtulmuştu.
Kolunu kaybetmesine rağmen tenis turnuvalarına katılmış hatta birkaç yerel turnuvanın da kazananı olmuştu.

TESPİTLİ YORUM
@dayagiyedin OFFFFFF annemin yaşlandığını görmek canımı aşırı sıkıyor.
Küçükken ne güzel fark etmiyordum yaşlandığını...

ALKIŞLIYORUM
@zeysudemsam DÜN artık resti çektim siz nefes almadan evi kirletiyorsunuz yoruldum ve artık toplamak istemiyorum hatta yemek de yapmıyorum dedim. Oğlum (3) yüzümü avuçlarının arasına aldı ve bana dedi ki:
Sen çok akıllı bir annesin, yemek yaparsın bize!
@ FurkanSaribogaa BUGÜN istifa ettim. Tüm birikimlerim tükenene kadar dünyayı dolaşmaya karar verdim.
Hesaplamalarıma göre, yarın saat 14.00 civarında eve geri dönerim.