ÜNİVERSİTE 1. sınıftaydı. Ekonomik durumu iyi değildi. Ailesi elinden geleni yapsa da yeteri kadar para gönderemiyordu.
Mühendislik okuyordu. Çok acıktı, Çarşıda bir lokantaya girdi; "Az kuru alabilir miyim? " dedi.
Elindeki parayı tedbirli harcamak zorundaydı.
Lokantacı halini anladı.
Ağzına kadar dolu bir tabak kuru, bir de pilav getirdi.
Parasına gelince, sadece az kuru parası aldı. Talebe hergün "az" dedi; lokantacı çoook verdi.
Yıllar geçti, okul bitti.
Yıllar daha da geçti. Talebe işi gücü yerinde zengin bir mühendis oldu.
Aklına bir gün "az kuru" geldi. Atladı, okuduğu şehre gitti. Çarşıda lokantanın olduğu yere geldiğinde baktı ki lokanta yok. Hemen esnafa sordu:
- Buradaki lokanta nerede, sahibi nerede?
Esnaf, "Lokanta kapandı, amca da az aşağıda oturuyor" dedi.
Tarif ettiler. Talebe gitti evi buldu. Kapıyı çaldı.
Amca kapıyı açtı.
-Buyurun.
- Amca ben yıllar evvel burada okudum. Hep az istedim, sen çook verirdin.
Amca talebeyi hatırlamadı.
O her talebeye öyle yapardı.
"Hatırlamadım oğlum, yıllar oldu" dedi.
Talebe, "Burada oturuyorsun galiba, ev senin mi amca" dedi?
Amca, "Yok oğlum kira, hanım ben idare ediyoruz" dedi. Talebe, "Peki" dedi ve gitti ev sahibini buldu.
Evi satın alacak kadar zengindi ve alıp amcaya verdi. Üstüne hatırı sayılır bir miktar para da bıraktı.
Amca, "Aman oğlum ne yaptın? Ne gerek vardı bu kadarına?" dedi.
Talebe:
- Amca, senin az kurun olmasaydı ben aç yatar, aç kalkardım. Belki okulu bile bitiremezdim. Şimdi öyle zenginim ki! İnan benim sana verdiğim, senin bana verdiğinden daha değersiz.
Sen hakkını helal et, o bana yeter." Sarıldılar, ağladılar.
Ahh insanlık. İşte Rabbim dilerse az kuruya bir ev ikram bile eder. Yeter ki candan olsun. Cenabı ALLAH cömerttir. Cömert olanı sever. Cömertlere selam olsun.
LÜZUMSUZ BİLGİLER
EKONOMİSİ ticarete dayanan Venedik'te, salgın hastalık bulaşmasın diye kente gelen gemiler 40 gün şehir açıklarında, denizde bekletilirmiş.
Karantina, 40 sayısının İtalyancası olan 'quaranta' kelimesinden gelir.
TESPİTLİ YORUM
@ikincisatir SENELER önce bir cümle okumuştum;
"Hayat 18 bilemedin 20 yaşına kadar yaşadığındır, ondan sonrası tutunma çabası" diyordu.
İnsan ne yaşarsa o yaşına kadar yaşar, ve en güzel çağlarının olduğunun farkında olmadan yaşar. Sonrası tutunma, en sağlam yerini arama ve bulma çabası.
AlkışlıYorum
YALNIZCA filmlerde olur dediğimiz türden bir kadın tanıdım. Bundan yirmi üç yıl önce yalnızca 22 yaşındayken, hem üniversite öğrencisi, hem eş, hem de anne olan bir kadın. Evliliğinin yalnızca 2. yılında iken, kocası trafik kazasında ölmüş.
Hastaneye gittiğinde kocası ile bir kadının beraber kaza geçirdiğini öğrenmiş.
Oracıkta bu sırrı küçücük yaşına aldırmadan sırtlamış, içine gömmüş, kocasının oradaki eşyalarını kadının evinden geri alıp ailesine tek kelime etmemiş ve de en önemlisi bunu kızına asla söylemeden onu babasına tapar şekilde büyütüp üniversiteye başlatmış bir kadın tanıdım.
Kadın kalbi kocamandır!
