Yaşlısına, gencine.
Üstlerindeki yelekte "Umutla büyüyoruz" yazıyordu.
Umutlarının olması bile büyük bir şey.
Yürümeleri de.
Toprak çanaktan güneşi içmek konulu haykırışlar vardı bir zamanlar. "Dünyanın bütün işçileri birleşin" diye haykırıldığı yılları biliyorum.
O işçiler birleşmediler.
Kendileri için canlarını feda edenlere bile sahip çıkmadılar.
Şimdi umuda yürürken kendi yokluklarına "ışıldıyorlar" dedim.
Duymaları ne mümkün!
Polislere baktım.
Gencecik delikanlılar.
Önlerinden geçip giden topluluklarda gördükleri umut muydu, yoksa bıkkınlık veren gösteri sanatına eşlik etmek mi? "Acaba onlar da hayallerinde yürüyorlar mı?" diye düşündüm.
Yoksa, "Buyrun sahne sizin ama taşkınlık yapmayın" düşleriyle zamanı mı tüketiyorlardı?
İşçiyse hepsi işçi.
Hepsinin de kendine göre umutları ve düşleri var.
Saldırganları zaten işçi saymıyorum.
Onlar ülkeyi karıştırmanın senaryolarında rol almış kişiler.
Çocukları düşündüm.
Yarın açması beklenen çiçeklerin kökü kurutuluyordu.
Büyüklerden görmedikleri asaleti, gelecek yıllara nasıl taşıyacaklardı acaba?
Hala içimi titreten bir şarkıdır. "Güzel günler göreceğiz çocuklar.
Motorları maviliklere süreceğiz."
Hiçbirini yapamadık.
Küreselleşme üretici güçlerin değil, tüketici güçlerin koluna girdi.
Sadece değerler değil, umutlar da tükendi.
İşçiler kimseye kızmasın.
Onlar kendi yollarını kendileri kestiler.
Bu randevunun bileti yıllar önce kesildi çünkü.
Dün umuda yürüyen işçilere baktım.
Hepsi de ellerindeki "umutlara" gözleri gibi baksın!
***
Bizler yaşlanmak için bile çok kötü bir zaman dilimini seçmişiz. Talihimize yanalım.
***
ÇAĞIN SİLAHI
Televizyonlar haberin doğrusunu vermekle yükümlüdür.
Bunun adına meslek namusu denir.
Ama bizim ülkemizde televizyonlar insanları kışkırtmak için üretilmiş "çağın silahı" konumundadır.
Sadece dün değil, bunları her zaman görüyoruz.
Ne yazık ki, "canlı canlı" meslek ölümünü izliyoruz!
Üzülerek...
***
En çok neyi özlüyorum
Biliyor musun
O çocuk ellerini
Bana baktığın zaman
Aklımı alan gözlerini
Bizim aşkımızın
Tarifi yoktu
Benzersiz sevmiştik
Birbirimizi
Nasıl kazandıysak
Öyle kaybettik
Şimdi kim arar
Kim bulur izimizi
Bildiğini okur zaman
Kader bize düşmanmış
Biz bile ayrıldıysak
Demek ki aşk yalanmış
Hakkı YALÇIN