Biri sordu.
"Eski uygarlıklara yolculuk yapmak isteseniz neye binerdiniz?" "At arabasına" dedim.
Herkes güldü.
Niye?" diye sordular hep bir ağızdan.
"Çünkü" dedim, "hiçbir at çocukların üzerine sürmez arabayı!"
***
Geleceğin mesleklerini sordular bana.
"Çiftçilik" dedim.
"Bir karış toprakta çiftçilik yapabilmek altın çıkarmaktan bile daha değerli olacak" notumla birlikte.
"Başka" dediler.
"Taşı sıkıp suyunu çıkarmak" dedim.
***
Konular dönüp dolaşıp teknoloji ve aşk konuları üzerine yoğunlaşırken.
Onlara elle yazılan mektupların saflığını anlattım.
Üniversite yıllarımda İzmit'ten gelen mektuplarım vardı.
"Her satırını yüzlerce maile değişmem" dedim.
***
"Teknolojiye düşman mısınız?" diye sordu biri.
Hayır" dedim, "teknolojinin nefret üzerine yoğunlaşmasına karşıyım." Yıldızı parlayan teknoloji insanlığın ruhunu aldı, merhametini. İnsanlık adına bütün duygusal kanıtları yok etti.
İnternet bir silaha dönüştü!
"Eskiden ayakta ölürdük, şimdi dizüstü yaşıyoruz" notumla birlikte.
***
Siyah beyaz fotoğrafların içindeki gezintilerimde çocukları özne yaptım.
"Eskiden çocukluklar uzun sürerdi" dedim, "şimdi birkaç yılda herkes büyüyor." Büyüklere saygıyı reddeden çocukların hatalarını ve kusurlarını sahiplenmedikçe, onları sorgulamaya hakkımız olmadığını belirttim.
Ağaç yaşken eğilir. Onları hayata kazandırmak istiyorsak, karşılarında önce bizler eğilmeliyiz.
"Yalan değil, çocuk ölümlerini bu hayata hiç yakıştıramadım" dedim.
"Çocuklar için yaşamayı göze almalısınız" notumla birlikte.
***
Hayatın gerçeği ekonomiydi.
"Parayı bulamazsam çıldırırım" diyenlerin çoğaldığı düzeni işaret ettim.
Ve insanların giderek birbirine benzediği şimdiki zamanın gerçeğini.
"Yere düşen insanı kaldırmak için kollar geri çekiliyor da, parayı görünce nasıl uzuyor" notumla birlikte.
***
Biri sordu; "şarkılarınızdan başka ne bırakmak isterdiniz geride?"
"Bir çocuk parkına ismim verilsin isterdim" dedim.
"Bir günlüğüne de olsa!"
Adı Amerika!
Amerika'nın Japonya'ya attığı atom bombasının 75'nci yılında Obama, Japonya Başbakanı Şinzo Abe bir araya geldi.
Hitler'den sonraki en büyük insanlık utancının sahibi olan Amerika taziyelerini bildirdi ama özür dilemedi.
O asalet Amerika'da mevcut olsaydı, Ortadoğu'da çocukların böbreklerine bile göz dikecek kadar küçülmezdi!
Mutluluk Takvimi
* Sokak çocuklarını giydir.
* Her şeyi kalbinle yap.
* Kötü gün dostu ol.
* Bebeğin mama yemesini izle.
Seni beklemek
Zaman kaybıymış
Bitti o Mecnun devri
Bıraktım gözlerini
Kimi yakarsa yaksın
Aşkın benden alacağı
Ancak bu kadar
İki gözüm önüme aksın
Üzülüyorsam
Yeni hayatına kalsın
Hayallerin gülüşün
Ben dünyamı değiştirdim
Sen doğacak çocuklarına
İsimler düşün
Hakkı YALÇIN
