Uluslararası kredi değerlendirme kuruluşu Fitc'in Türkiye'nin notunu 1994 yılından beri ilk kez "yatırım yapılabilir" seviyesine yükseltmesi de doğal olarak övgülerle karşılandı.
Ama aynı dünyanın ülkemiz hakkındaki eleştiri raporlarını çöpe atmayıp, yanlışların belini kırmaya yönelmek de, anlamlı bir yatırım olacaktır.
Eleştiriyi alkışlarla karşılamak da, en değerli nottur çünkü.
Sezen Aksu, verdiği röportajda "30 yıldır çocuklar neden ölüyor" diyerek teröre dikkat çekiyor. "Çocuklarımızı yaşatmak için yeni projeler üretmeliyiz" diyor.
Gerçek sanatçı duyarlılığı; 30 yılda kaç proje ürettiğini sorgulamaktır.
Ki, Sezen Aksu gibi sanatçıların, siyasetçilerden daha etkili olduğu ortadayken.
10 Kasım'ı da Cumhuriyet Bayramı gibi kutlama havasına dönüştürmekten bahsediliyor.
Sevgileri siyasete yem ettirmekten kurtulmalıyız.
Sevginin siyaseti yoktur.
Yapıldığında sömürüye dönüşür.
Suriye eski başbakanı Riyad Hicab Türkiye'de ortaya çıktı.
Ülkesinden kaçan bize sığınıyor.
Sadece "Küçük Amerika" değiliz.
Biraz da "Küçük Meksika!"
Açlık grevlerinin insani yanı, siyasetin insafsız yanıyla çarpışıyor. Bu eylemlerden medet ummak, nasıl bir insanlıktır?
Ölümlere çeyrek kala vazgeçirmek bile zulümdür de, o insanların günahlarını taşımayacakları mi sanılır? İnsan olan cana değer verir, kirli siyasete değil.
