7- 9 ve 11 yaşında çocuklar.
Süt kokuyorlar, dişlerinin hepsi çıkmamış daha.
Saçlarını tabiat tarıyor.
Kuşlar gibi uyuyorlar, kelebek gibi uçuyorlar..
İçgüdüsel duygularla şekere düşkünler, çikolataya.
Bayramların çocuklar için olduğunu öğrenmişler.
Küçüklerini seven büyüklerin ülkesinde yaşadıklarını zannediyorlar.
Anneleri her ne kadar "Aman çocuklar dikkat edin" dese de...
Adı üstünde çocuk.
Onlarda kuşku yok, masumiyet var.
Onlar babası gibi zannediyor komşu amcaları da.
Oysa mahallelerin içine gizlenmiş iblisler vardır.
Allah'ını inkar eden.
Hayatını kasıklarına adamış, insanlığın doğasına ihanet eden.
Şerefsizliğin bütün silahlarıyla donatılmış.
Küçücük çocuklara cinsel obje gibi bakarken, salyanın sadece hayvandan akmadığını gösteren.
Çakalların, sırtlanların bile yapmayacağını yapan pisliğe biz şimdi ne diyeceğiz?
Katil ve tecavüzcü mü?
Rezervuar köpekleri mi?
Ne kadar masumane...
İmza mı toplayalım, ona "iblis demek yasaktır" diye.
Avukat mı tutalım, parası yoksa?
Yoksa kaderin oyunu deyip, genetik dosyasını mı araştıralım?
İyi halden indirim mi isteyelim hakim amcalardan?
Bu ülke 12 yaşındaki kız çocuğuna tecavüz eden 35 erkeğe indirim yapanlar ülkesi değil mi?
O yasaların verdiği cesaretin, bu cinayetlerle yakın ilişkisi yok mu sanıyorsunuz?
Zaman kötü diyorlar.
Zamanı kötü yapan insanlar.
Şeytan çoğu zaman insanların kalbinde gizlenirmiş.
Artık gizlenmiyor. Şeytan insan olmuş, insan şeytan...
Ve artık her yerdeler.
Sokakta, komşu evlerde, gazetelerde, televizyonlarda.
Politikada, mahkemelerde...
Her yerde...
* * *
Uykusuz gecelerin
Getirdiği çocuklar
Her zaman mavi değil
Bu gökyüzü bu deniz
Buruşmuş çarşafların
Üzerinde bilmeden
Size acı bir dünya
Hazırlıyor anneniz
Kapanmış kapılardan
Geri dönüp çaresiz
Hayatın rüzgarında
Savrulup durursunuz
İnsanın kuruş kuruş
Satıldığı bu devirde
Doğmayın n'olursunuz
Muammer Hacıoğlu
* * *
MUTLULUK TAKVİMİ
29 Mart 2011
Komşunu tanı.
Yavrusuna sahip çıkan bir kediyi izle.
Çiçek açan ağaçların resmini çek.
* * *
Bilgisayar kullanmayı biz istemedik.
Daktilomuz harikaydı.
* * *
Muammer Hacıoğlu
Yukarıdaki şiiri bu köşede kaç kez yayınladığımı ben de unuttum.
Ne zaman çocuklarla ilgili kötü bir şey yaşansa, aklıma Muammer Hacıoğlu'nun "Doğmamış Çocuklara" şiiri gelir.
O büyük ustayı anarım usulca.
Bu ülkenin çocuklara da, gerçek şairlere de sahip çıkmadığını bildiğim için.
* * *
Namuslu bir insan Allah'ın en soylu eseridir.
