7 yaşında babasız çocuklardık.
Annelerimiz bizleri vapura bindirir ve eğitim sisteminin ellerine bırakırdı.
Ne para ödenirdi eğitime, ne özel okullar furyası vardı.
Devletin asli göreviydi eğitim.
Elmaya kurt girdi, eğitime siyaset.
Şimdi 5 yaşındaki çocukları okula hazırlayan sistem, okulları çocuklarımıza hazırlayamadı.
Eğitim yılının başlamasına çok az bir süre kala, durum vahim!
Veliler, 5 yaşındaki çocuklarını okula göndermek istemiyor.
Hastanelerde "okula gidemez" raporu almak için kuyruklar oluşuyor.
Okul binalarının fiziki durumu, 5 yaş çocuklarına aykırı.
İkili eğitim yapılacak olan okullarda derslerin başlama ve bitiş saatleri belirsiz.
Yasa çıkartmakla, çocukları eğitmek arasında uzun yol var. O yolda siyasetin değil, gerçek bir eğitimin şartı var ama ne yazık ki siyaset eğitimin önünde.
Velilerin artısı bol eğitim sistemine şüpheyle baktığı bir düzende, üstüne üstlük bir de bunlar eklendiği zaman, devletin asli görevinin sekteye uğraması kaçınılmaz.
Yetkililerin, çocukların hayat nefesi olan teneffüsleri kısaltmakla uğraşacaklarına, böyle gerçeklerle uğraşmaları gerekir.
Çocuklarımızı 5 yaşında teslim ettiğimiz eğitim sisteminin, onlara hayat adına sınıf atlatmayı öğretmesi gerekir.
İnsanlar devletten bulamadıkları eğitimi özel okullarda buldukları için, varını yoğunu buralara harcıyor.
Özel okullar da hayat soygunu!
Siyaset kendinden başkasını düşünmezken...
Çocuklarımız berbat sebeplerle uğraşırken, netice almaları imkansızken.
Bu eğitim sistemi yüreklerde incelenmeli.
Ama çocuklar kendilerine neden değer verilmediğini asla öğrenmemeli.
Çünkü onlarda küçük yaşta bırakılan izler asla silinmez.
* * *
ÖTEKİLEŞTİRMEK...
İnsanları birbirinden ayırmak ve kamplaşmak için her şey yapılıyor.
Utanç duvarları, mahalle baskıları, zorlamalar. Birileri diğerlerini "ötekileştirmek" için çabalarken, meseleye yataklık yapan belediye başkanları var.
Saygısını ve sevgisini kaybetmiş adamların şehirleri yönetmesiyle ekilen nefret tohumları, bir gün toplumu tamamen bölecek.
O günlere hızla ilerliyoruz! "Hayırlısıyla!!!"
* * *
Uykunun yenemediği hiçbir acı yoktur.
* * *
Bu ülkede magandaların varlığı, 6 yaşındaki çocukları parkta öldürmesiyle şekillenir.
* * *
30 Ağustos 2012
Mutluluk takvimi
Aynı davranış karşısında farklı tepki bekleme. Mutlu olmak için sebep bul. Anne kediyi doyur. Oltadaki balığa dokun Göl kenarında kahve iç.* * *
Bir kadın hatırlıyorum
Bahara çevirmişti
Yüreğimdeki kışı
Gönlüme penceredir
Bendeki son bakışı
Bir kadın hatırlıyorum
Benim için üzülen
Her gece hasretimle
Yastığına gömülen
Bir kadın hatırlıyorum
Gözlerimden hayali
Kovsam da gitmeyen
Boş bir inat uğruna
Beni hiç affetmeyen
Varlığı hayattı
Yokluğu ayaz
Bir kadın hatırlıyorum
Kimse onu benim gibi
Hatırlayamaz
Hakkı YALÇIN