Dün gece futbol kalitesi yoktu ama Fenerbahçe'nin galibiyete uygun bir havası vardı.
Maç boyu, sahaya hükmeden takım gibi durdu.
Gecenin içinden de lider olarak çıktı.
* * *
İlk dakikalarda Fenerbahçe'de bir tedirginlik hakimdi.
Ankaragücü'nde kazanmaya değil ama kaybetmemeye yönelik orta alanı kalabalık tutan görüntü.
Ankaragücü'nün enkaz olan sağ yanı, Fenerbahçe'nin sol yanını güçlendirdi.
Mehmet Çakır, sahadaki en boş adam.
Ankaragücü'nde İlhan'ı Bilica ve Lugano arasında, yüksek topla buluşturmayı düşünmek de, gecenin en ahmak üretimi.
* * *
İlk yarıda Fenerbahçe'de orta alanda gereğinden fazla top kaybı var.
Emre ve Selçuk üretimde yok, Alex'n kilitlenmesi de rakip alandaki kesatlığın ilk sebebi. Yine de iki net pozisyon ve gelen gol var.
Atılan golde, Mehmet Topuz'un ustalığı değil, Ankaragücü defansının "seyretmekteki acemiliği" daha dikkat çekici.
* * *
İkinci yarı da, tümüyle ilk yarının kopyası gibiydi.
Karbon kaleciler serisinin son halkası Serkan, Güiza'nın gollük olmayan vuruşunu buyur etti.
Bu golden sonra da maç bitti zaten.
Galibiyeti zihninde kotarmış bir Fenerbahçe ile... Korkularına tutsak olmuş bir Ankara gücü.
Cristian'ın golü, Fenerbahçe'nin galibiyetinin üzerine sürülen kaymaktı.
* * *
Sezon başından beri bulamadığımız futbol kalitesini, ligin son maçlarında boşuna aramayalım.
Hele böylesine psikolojik savaşın yaşandığı bir maçta.
Gecenin öne çıkan adamlarına gelince. Öncelikle Lugano derim, sonra da Mehmet Topuz..
* * *
Dünkü sonuç Şampiyonluğa açılmış pankarttır.
Ve şampiyonluk da sır değildir artık.
Şampiyonlun son rengi
"Sarı-lacivert!"
