***
Maçın başında iki takım adına da tasarım zenginliği yok. Gardını almak daha garanti sanki. Özellikle Fenerbahçe orta alanı enine oynuyor.
Trabzonspor'un çıkışları da ürkek ve inandırıcı değil. İkisi de, ezberlenmiş bir model duruyor birbirinin karşısında.
Stoch'la sol yanı kilitlenen Fenerbahçe'nin sağ kanadında dikkat çeken adam Mehmet Topuz.
Gol de onun enerjisiyle geldi.
***
İkinci yarıdaki Fenerbahçe, kazanmaya inancı olan sadakatli bir topluluk görüntüsü verdi. Bütünlük duygusu, kazanma ruhu sarı lacivertli futbolda mevcuttu. Ve hatta maçın farka gitmesini gerektiren pozisyon üretimi de vardı. Alex'in kaçırdıkları şaşırtıcıydı. Ona saygıdan, beceriksizliğin adını talihsizlik koydum.
Emre'ye not düştüm. "Sükunet her zaman cinnetten değerlidir." Serdar Kesimal'ı tırnak içine aldım. Bu kadar yalın ve yararlı olduğu için.
***
Trabzonspor, 10 kişi kaldıktan sonra kısa süreli direniş bildirisi yayınladı ama dün gece noktayı hep beceriksizlikle koyan bir Trabzon forveti vardı.Burak Yılmaz'da azalmanın şiddeti sürüyor. Onda bir güçsüzlük ve berbat bir bencillik hakim.
***
Hakeme gelince... Büyük maçlara tayin edilen Cüneyt Çakır'dan küçük hakemlik izledik yine. Doğru kararları, yanlış kararlarının yanında devede kulaktı. 28. dakikada Gökhan Gönül'ü atamadı, Aykut'u attı.
Bu adamın her maçtaki yanlışlarında, isminden bir harf silinse. Ne ismi kalır, ne cismi.
