Yaşamın kısa metrajlı filminde uzun uzun düşündüm.
Yeteri kadar ölü isyan birikmişti içimde, isyanlarımın bayrağını indirdim usulca.
Nasılsa kuyruklarını bacaklarının arasında saklamak gazeteciliğin yeni yasası oldu.
Miadı doldu özgürlüğün ve demokrasinin.
İçimdeki davalara avukatlık yapmayı bıraktım.
Bir yanda ruhlarını bile paraya satanlar.
Öte yanda sattıkları memleketi geri almaya çalışanlar.
Ülkeyi kurtarmayı onlara bıraktım.
Mutfak penceresini açtım dün sabah.
Biriktirdiğim yalnızlığın üzerini çiçek tozları kaplamıştı, ruhumdaki politik kırıntıları bir ağacın altına serptim.
Pencere kenarına ekmek ufaladım kuşlar için.
Bu meslek için ağarttığım saçlarıma baktım gururla.
Tozunu aldım anıların.
Üzerimi silkeledim toz çıkmadı.
Hayata yeni bir pencere açtım dün sabah.
Başkalarının doğrularının bana yanlış gelmesindeki çelişkiye baktım.
Yanlışlarını doğrulamak için haykıranlara kızmaktan da vazgeçtim.
Allah herkese akıl vermiş.
Vicdanlarını kaybedenlere acıyarak baktım.
Bir iç savaşa sürükleniyordu ülkemiz.
Tuttuğunu götüren demokraside, "yakılan orman herkesi yakar" diyerek.
Her şeyi bilen topluma son bir mesaj bıraktım.
Ruhları yenilgiye uğratanlar haksızlıklardır.
Kendi çamur karasını yalanla temizleyenlere acıyarak baktım.
İnsanlara güvenmeyi bıraktım artık.
İçimdeki dava düştü.
Kaldırmadım.
Kan istiyordu sistem, can istiyordu binlerce.
Tetikçiler para istiyordu, daha çok para.
Daha çok para!
Onlara da, "İnsanlığın para kadar şerefe de ihtiyacı var" notunu bıraktım.
Hayata yeni bir pencere açtım dün sabah.
O pencereden bakınca sadece çocukları görebiliyorum.
Ne ellerinden, ne yüreklerinden tutulan çocukları.
Onların vebalini de.
Mahşere bıraktım.
***
Kenan Işık
Kenan Işık yoğun bakımda.
Benim tanıdığım en centilmen adama şiir okumak yakışıyor.
Sunuculuğun en zarif hali.
Adamlığın bulunmaz resmi.
Benim tanıdığım adama yürürken etrafındakilere selam vermek yakışıyor.
Tanımadığı insanlara bile hatırını sormak.
O yüzden...
Benim tanıdığım adama zımba gibi ayağa kalkmak
yakışıyor.
***
Mutluluk Takvimi
Vicdanının sesini dinle. İnsan olduğunu unutma. Çocuklarına erdemi öğret.Beni aşkın yaşatır
Canım var can içinde
Hala titriyor içim
Gözlerim kan içinde
Nerdesin şimdi nerde
Çare bulunmaz derde
Anılar orta yerde
Şehir duman içinde
Özlerim deli gibi
Hasret sarar içimi
Sen de sevmiştin beni
Evvel zaman içinde
Hakkı YALÇIN
