Sahte piyango biletlerini ben bastım.
Ben doldurdum bayat hindilerin içini.
Elektriğe, doğalgaza zamları ben yaptım.
Asgari ücreti ben belirledim, işçiler bir simit fazla yesin diye.
Ben hayale daldırdım emeklileri, "Sizin maaşlarınızı ayarlayacağız" masalıyla.
Magazin dünyasında ben hükümsüz kıldım ahlaki değerleri.
Üflenti çalgıcıları ben Romeo yaptım.
Kokain kullanan şarkıcıları ben taşıdım omuzlarımda.
Müzik kraliçelerinin "çelikten burnuna" ben yaptım estetiği.
Sanat dünyasındaki dokunulmazlık yasalarını ben ürettim.
Gençleri tüketirken.
Neşet Ertaş'ı tanımayan cehalet benim eserim.
"Neşet Ertaş benim sayemde tanınmış oldu" diyecek kadar küstahlığı ben ürettim, büyük aklımla.
Milleti aptal yerine koyan haberler, hep benim haberlerim.
Bedenlerini gecelik otel gibi kullandıran kadınları ben "sanatçı" yaptım.
Ben pohpohladım onları gazetelerde, televizyonlarda.
Ben yerleştirdim Ankara'nın göbeğine ajanları.
Demokrasinin raylarına, kozmik trenleri ben döşedim.
Ülkenin ritmini ben bozdum, ben kapattım açılımın kapılarını.
Toplum benim yüzümden paranoyak oldu.
Suçu olmadığını ispat edemeyenleri ben hapse tıktım.
Ben göz kırptım gerçek suçlulara.
"Çobanla benim oy hakkım aynı olamaz" diyen Aysun Kayacı'ya, ben ödül verdim.
Gerçek sanatçıları ölünce hatırladım da, Müjde Ar'ı ben hortlattım, gazoz kapağına tekme atarak.
Hiçbir mesajı olmayan televizyon dizileri benim eserim.
Samanlıklara ben doldurdum samanı.
Beş para etmeyen öpüşme sahnelerini ben pazarladım.
Alamadığım arsalar, kaçırdığım vergiler için ben bağırdım, "Nerde bu basın özgürlüğü?" diye...
Bacak arasından yazan kadınları ben yazar yaptım, memleket kurtulsun diye.
Hokkabazlığı gazeteciliğe tercih eden bendim.
Ben yerleştirdim, gazetelerin içine çete düzenini.
Beni de alkışlayın.
Benimle de gurur duyun.
