Bugüne kadar yapılanlar yetmedi.
Biraz daha çocuk öldürsünler!
Yoksa gözü açık gidecek büyüklerin.
"Onay olmasa da vur emri yetkim var" diyen Obama'nın, sadece Suriye'de ölen çocukları bahane gösterip, diğer çocukların ölümlerine davetiye bastırması, Ameri-KAN politikasının şaheseri olarak duruyor.
Irak'ta içorganları bile çalınmış çocuk resimleriyle.
Amerika ve İsrail.
En Allahsız düalite!
Ne politikalarında, ne insanlıklarında kalite!
Düşünüyorum da.
Büyüklerin katilliği yaşlansın diye mi, çocukların yaşamasına izin verilmiyor?
Savaşlarda ölen çocukların anısına taştan mezarlar yapılıyor da.
Savaşta öldüren büyüklere madalyalar ve ganimetler dağıtılıyor.
Siz söyleyin?
Allah'ı var mı büyüklerin?
Cehennem zebanisi büyükler, çocukları azalta azalta dünyayı da yaşlandırıyorlar, gözleri de.
Sultan Süleyman'a kalmayan dünya onlara kalacak ya!
O yüzden cennet çocuklara kalacak.
Ne diyelim.
Çocukları yok etmek, büyüklerin şanından geliyor.
Oysa başkalarının çocuklarını öldürenler bilmelidir ki.
Sıra eninde sonunda onların çocuklarına da gelecek.
Barış için savaşan abileri ablaları bile öldürmek isteyenler varken.
Büyüklük çocuklarda kalsın.
Çocuk yaşta ölsünler.
Nasılsa kan ikliminde dünya!
Yakında Suriye'de kısa metraj bir kan yağmuru.
Sonrasında ortalık kan gölü ve masum çocukların katliamı.
Kimse denemesin!
Çocuk öldürmek çocuk oyuncağı.
O yüzden bu dünyada öldürülecek çocuk da bitmez.
Öldüren eller de.
Ver emrini Obama!
Nasılsa yetkin var!
Seni bekliyor çocuklar!
***
Acısı çıkacak!
Eğitimin nasıl zorlaştırıldığını, sınav sisteminin çocuklarımıza nasıl ağır yükler bindirdiğini görüyoruz.
Üstelik her sınavda bir gariplik ve hatalar zinciri.
O çocukların bu sistemin günahını nasıl çekeceklerini, en iyi biçimde gelecek yıllarda göreceğiz. Harcanmış çocukluklarının acısını çıkarırken.
***
Televizyonlardaki kirli oyunların dizisini çekebilecek yürekli birileri var mı acaba?
***
Mutluluk Takvimi
Deniz kıyısında yemek ye. Şarkı söyle sesini kaydet. Martılara simit at. Cam çiçekleriyle konuş. Kimseye gereğinden fazla değer verme.***
Vedalaşır gibi bakardın
Kalbin başka hayatlara
Tutukluydu ya
Belki de ondan
Bende derin bir sızı
Sonsuz bir nefret kaldı
İçimdeki çocuğu bile
Sırtından vurdun ya
Belki de ondan
Çok sevdiğin İstanbul
Artık seni beklemiyor
Kokunu denizlere gömdü
O da benim gibi
İhanetini affetmiyor ya
Belki de ondan
Seni kalbimden azat ettim
Dünyamdan da siliyorum
Hiç kimseden böyle
Hainlik görmedim ya
Belki de ondan
Hakkı YALÇIN
