***
14 yaşında Fenerbahçe taraftarıyım.
Futbolun politikası beni ilgilendirmez. Ben gözlerime ve yüreğime inanırım.
Alex'in sihirli sezonuna, Gökhan Gönül'ün koşmaktan kan çanağına dönmüş gözlerine. Ve şampiyon olamasak da, ruhuma işleyen sevgiye bakarım.
Fenerbahçe benim gizli derdim değil, apaçık gururumdur.
Hiçbir suçlama, bendeki bu aşkı öldüremez.
***
Fenerbahçe'ye karşı yürütülen nefreti bile bayram tadında kutlayanlar var.
Haklarıdır diyemem, haksızlığın ne olduğunu bilecek yaştayım.
Babam bana, kendi takımıma destek vermeyi öğretti, diğer takımlardan nefret etmeyi değil.
Benim sevgimde, yapraklarını döken de bahardır. Çiçek açan da...
Benim çocuk avuçlarıma alkış sığar. UEFA benim takımıma ceza verdi, dişlerini de benim uykularıma geçirdi. Benimki hüzün değil, merak etmeyin. Uykusuzluğum haksızlığa. "Gün olur devran döner" dedi babam. "UEFA eninde sonunda suç işlediği yere dönecektir."
***
Bugün bayram.
Benim bayramım Fenerbahçe'dir.
Ve duvarımda aynen şöyle yazar. "Kazandığında sevmiyorum seni.
Kaybettiğinde sevdiğim kadar."
