Yoksa parayı sevince, hafifleyen tüccarlığın yan ürünü mü?
Kimsesiz yolcuları, hayatın trenine bindirmek midir gazetecilik?
Yoksa tetikçilik yaparak elde edilen milyon dolarları cebe indirmek mi?
Haksızlığa karşı soyunmak mıdır gazetecilik?
Yoksa, sistemin işaret ettiği giysileri, yeni politik tüccarlara giydirmek mi?
Öğretmenlere, annelere ve çocuklara karşı duyulan şefkat midir gazetecilik?
Yoksa eteği savrulsun da itibarı artsın diye, kendi rüzgarını yaratan şehvet mi?
Demokrasinin ve özgürlüğün önünde örülen duvarları yıkmak mıdır gazetecilik?
Yoksa, açıl susam açıl demekle, bütün kapıları açacağını düşünen haramilik mi?
Buğday alıp, ekmek veren değirmen midir gazetecilik?
Yoksa Amerika'dan maaş alıp, karşılığını veren soysuz ihanet mi?
Gerçek aşkı, ahlakı ve ailenin temel ilkelerini reddedenleri, azarlamak mıdır gazetecilik?
Yoksa, birinci sayfalarındaki mankenleri "yap-işlet-devret" modeliyle pazarlamak mı?
Ülke savunmasında birinci derece sorumlu olmak mıdır gazetecilik?
Yoksa olası bir savaş halinde bile, kendi insanını sırtından vurmak mı?
Her türlü şartta, insanların yaşamasına kalem oynatmak mıdır gazetecilik?
Yoksa masum insanları kurşuna dizen soysuzluğa arka çıkmak mı?
Cevapları, tüccar gazeteciliğin babası versin.
Bu ülkede kesinlikle yargılanması gereken meslek suçlusu. Şaraplara alınterinden daha çok değer veren ve mesleğin gücünü siyasete pazarlayan düzen adamı...
O ve benzerleri.
* * *
HAREKET EMRİ!
Taşeron terörün silahları parlatıldı.
Bombalar stoklandı.
Emirler verildi. İstanbul'da polis aracına saldırı, 15 yaralı.
Bu bir anons mu?
Terör saldırılarının emri mi verildi?
Yoksa terörün arkasındaki ülkelerin gölgesi mi belirdi?
Bilinen bir şey varsa, gözünü ülkenin barışına göz diken bir sistem, yeniden harekete geçti.
* * *
İnsan, ruhunda açılan yaradan da ölür.
* * *
Dün metrobüslerin, İstanbul Merter'de sular içinde kaldığını görünce, "deniz otobüsleri karada da hizmete girdi" dedim.
* * *
Mutluluk takvimi
9 Haziran 2010
Özel günleri unutma. Adres sorana içten davran. Her fikre saygılı ol. * * *
Dün gece bu şehri
Seller götürdü
Sen ağlıyorsun sandım
Sabaha karşı
Yağmur dindi
Benim bütün dualarım
Senin içindi
Ey benim sevmeleri
Anneme benzeyenim
Ben sen hiçbir zaman
Bu kadar özlemedim
Ey benim gözlerimi
Avucuna yumduğum
Senden sonra kimseyi
Sevmedim sevemedim
Hakkı YALÇIN