Demokrasi cellatları!
"Ben gülmesem ölürüm" diyen, 17 yaşındaki Serap'ın, hem yüzünü yaktılar, hem ömrünü yaktılar.
Her sabah erkenden uyanan bir masal kızı.
Bakışları hayat.
Alnı açık, dili dualı.
Dünyayı omuzlarında taşıyan, namuslu bir hayatın otobüs yolcusu.
Bir elini üniversite hayaline dayamış, öbür eliyle ütü yapıyor, çamaşır yıkıyor, annesine yardım ediyor mutfakta. "Serap'ın iki eli yakanızda" deniyor teröristlere.
Onun eli Cennet'te bile boş kalmaz ki!
Demokrasiye bu fotoğrafları yakıştırıyor sistem.
Terörün andı intikam, parolası ölüm.
Diğer çocuklara da gözdağıdır, o masum kızın ölümü.
Hayatı kirleten insanları aklayanlar varken, demokrasinin arkasına saklananlar yeni işaretler bekliyor.
Teröristler, bu canların bedelini, hem bu dünyada, hem öbür dünyada verecekmiş.
Öyle diyorlar.
Bizim ülkemizde askerin ölenine cennet veriliyor. Kalanına madalya.
Teröristlerin teslim olanına, "Kusura bakmayın sizi dağa çıkardık" diye özür dileyip hesap veriliyor.
Teslim olmayanına "vaat" veriliyor.
Şimdiki katillere, platin bir plaket verilmeyeceğinin garantisi mi var?
Siz bu ülkede, otobüslere bomba atanların arkasını boş mu sanıyorsunuz?
Gerçek katiller, politikanın içinde, gazetelerde, televizyonlarda.
Gerçek katiller "yaratılan demokrasinin içinde!"
Onlar bu genç kızın bir günlük ömrünü yolda bulsa, eğilip almazlar.
Ama o kızı öldüren teröristleri, koyunlarına bile alırlar.
