Mağrur bir duruşla fiyatını saydı gömleklerin. 2 tane aldım.
Merak ettiği insanı bırakıp gidemeyen yanım, "biraz daha kal" dedi.
Sefalete ek işle direnen bir öğretmendi.
Uzun yaşamının kısa öyküsünü anlattı bana. Mesleğinin yüceliğinden, ticaret yaptığı gecelerine kadar.
Gazeteci olduğumu öğrenince, hayat kitabından sayfalar okudu bana. "Sokakları maviye boyamak isterdim" dedi. "Okullar açılınca boyarsın" dedim, güldü. "Artık cümlelerimi bile mavi kuramıyorum..."
Sınav sorularının cevaplarının bile dağıtıldığı bir memlekette, ahlaksızlığın, devlete güvensizliğin, ülkeyi nerelere taşıdığını anlattı. "Güvenecek kimimiz kaldı?" diye sordu.
O da biliyordu, kimse kalmadığını.
Korku imparatorluğunda, güçlü olanın her hakkı mahfuzdu. Herkes midye kabuğunda yaşıyordu artık.
Yüreği zapt edilen ülkelerin, ruhunun da zapt edildiğini ikimiz de biliyorduk.
Öğretmenlerin sorunlarından bahsetti. "Bizler fikrini söylemesine yasak konmuş yolcularız" dedi.
O sırada başka bir müşteri gömlekleri yokladı, bir gömlek de ona sattı.
Yine bana döndü. "İsyanlarımızı sizlere bıraktık, bizlerin yerine sizler bağırmalısınız!" "Çok bağırdım" dedim. "Bu halkı, namussuzluğa ve haksızlığa karşı çok çağırdım ama hiç duyulmadım..."
Televizyon dizilerine, futbol ve basketbol maçlarına kurban olanlara, davul çalsanız ne yazar.
Tokalaşıp ayrıldık.
İkimiz de, yanlış yolculardan doğru resimler beklemekle harcamıştık zamanı.
İkimiz de kaybetmiştik. Galiba ikimizin de umutsuzluğu tavan yapmıştı.
Aslında film kopmuştu ülkede.
Herkesin duvarı, kendi üzerine yıkılıyordu artık.
Herkes kendi çaresizliğine çakılıyordu.
* * *
Ben yanmaya gönüllüydüm
Kaybetmekten hiç korkmadım
Seni tanımak güzeldi
Asla pişmanlık duymadım
Kader kesti bileti
Ayrılığın gözü doysun
Neyin garantisi var ki
Bizim aşkımızın olsun
Aldırma Yanan bu yürek olsun
Aldırma Hasret sevgilim olsun
Seni özlemek de güzel
Boşver canın sağolsun
Hakkı YALÇIN
* * *
MUTLULUK TAKVİMİ
4 Eylül 2010
Çocuklara kumbara al.
Tuzu az kullan.
Bir karış toprağa bile çiçek ek.
* * *
BEN İNANMIYORUM!
Sınav sonuçlarının "hediye olarak" dağıtıldığı bir ülkede yaşıyoruz.
KPSS'nin içler acısı hali, diğer sınavların süt gibi beyaz olduğunu garanti edebilir mi?
Ben hiçbir sınavın temiz yanı kaldığını düşünmüyorum artık.
Bu kirli ve ahlaksız ülkede.
Paranın tanrılaştığı, adaletsizliğin her gün biraz daha yaygınlaştığı topraklarda.
* * *
Atın dört ayağı vardır ama yine de tökezler.