İlk maçta olduğu gibi yine rakibe itaat eden bir havada Fenerbahçe vardı sahada.
Buna karşılık Arsenal idman havasındaydı.
* * *
Fenerbahçe'nin şifresi orta alanda çözülüyor.
Pozisyon gevelemekten başka yapılan bir şey yok.
Ne bir direniş, ne bir üretim.
Maç boyu, orta alanı kolayca geçen bir Arsenal vardı.
Rakibe bu denli özgürlük imkanı tanımak,
Fenerbahçe'nin sezon başından beri "yasası" haline geldi zaten.
Üstelik top rakipteyken baskı yapmak da, onlara aykırı geliyor galiba.
Rakip pas hatası yapmadan topun kazanıldığı anları mumla aradık.
Buna karşılık hiçbir bireysel beceri göremedik.
* * *
Takıma ağırlık yapanlar var.
Meireles'in sadece girdiği bir pozisyonda varlığını hissettim.
Baroni hatalı pas uzmanıydı.
Selçuk Şahin'in bu takımda hala oynuyor olması,
herhalde bütün teknik adamların "böyle bir cevherin" farkına varması konusundaki ortak görüşün eseri.
Savunma dağınık.
Moussa Sow bu sezona ölü başladı.
Emenike herhalde küçük maçları bekliyor.
* * *
Arsenal gerektiği kadar attı.
İhtiyacı olsa, fazlasını da atardı.
Fenerbahçe'nin Arsenal'ın hızına erişmesi için, uzun zamana ihtiyacı var.
Her şeyden önemlisi doğru düşünen bir teknik adama ihtiyacı var.
* * *
Büyük takımlar büyük düşünür.
Eğer Fenerbahçe Avrupa'da ve Türkiye'de yolunu aydınlık tutmak istiyorsa.
Önce yolunda gitmeyen gerçeklerin farkına varması gerekiyor.
Çünkü kendi gerçekleriyle yüzleşmeyenler, böyle yenilgilerle sözleşir.
