Lübnan ve Beyrut, bir turizm cennetiydi o yıllar.
Sonra savaş yılları ve Ortadoğu'nun Paris'i sayılan Beyrut'un, bombalarla anılması.
Hafta içinde Takvim Gazetesi Genel Yayın Müdürü Ergün Diler'le birlikte Türk Telekom'un davetlisi olarak Beyrut'taydık.
Kendini onaran bir şehirde. Şehri çerçeveleyen kıyılarda, farklı bir Beyrut vardı.
Dünyanın en zengin ülkelerinde göremeyeceğiniz lüks otomobiller, görkemli bir hayat ve mankenleri kıskandıran bakımlı ve çekici kadınlar.
Ama iç kesimlerde, ceplerini boşaltınca, çatlamış ellerinden başka bir şey çıkmayan insanlar. Çıkamadım içinden.
İsrail'in kurşun izleri, hala binalarda duruyor.
Ama Amerikan, Fransız ve İngiliz terziler, yeni elbiseler dikiyor Beyrut'a... İnşaat sektörü, bankacılıkla atbaşı. "Neden bu kadar banka var?" sorusunun cevabını rehberimiz verdi. "Burada para çok!" Çokluğundan bankaları sayamadım.
Ama dünya devlerinin Beyrut'taki yatırımını, İsrail tarafından ikinci bölümü çekilecek bir korku filmine panzehir saydım.
Camilerle, kiliselerin kardeş yaşadığı bir şehirde, çarşaflı kadınla, mini etekli kadın da, aynı çemberin içinde yaşıyor.
İnanç ve düşünce özgürce dolaşıyor, Beyrut'ta.
Türk insanına karşı özel bir sempatileri var.
Tayyip Erdoğan bu sempatiyi körüklemiş.
Gecenin ikinci yarısında müzik dinlemek için, bin kişilik bir mekana gittik.
Hepimiz, "Olmaz böyle şey" dedik.
6'şar dakikalık bir tiyatro oyunu izledik sanki. Her şarkıcı kendisine ayrılan 6 dakikada, damakta tadını bırakan bir müzik ziyafeti çekti.
Beyrut, çaresiz bir sarı bıraktı bende Umutlu bir mavi.
O mavi umudu, Türkiye'deki düşünce özgürlüğü olarak, yanımda getirdim.
En azından cümlelerimde kullanmak için.
* * *
ADI ÖNEMLİ Mİ?
Bir çok okuyucu cuma günkü yazımdaki "O adamı" merak etmiş. "Geçmişin namuslu solcularından biri" dedim. Onun gibilerinden artık kalmadı. Şimdi Pentagon'dan maaş alan solcuların yanında, "o adamın eşkali gökyüzüne yakışırdı, oraya gitti" dedim. Adı önemli mi?
* * *
Önünde iki dert varsa, en küçüğünü seç.
* * *
Derin devlet ülkenin sorunuysa... Derin gazetecilik daha büyük sorun.
* * *
Mutluluk takvimi
18 Temmuz 2010
Adres sorana sıcak davran. Resim sergisini gez. * * *
Bir gece yarısı
Usulca
Pencerenden
Dışarı bak
Göreceksin
Köşe başında
Nöbet tutuyordur
Gözlerim
Öyle kolay değildir
Beni unutmak
Hala
Sokaklarındadır
Ayak izlerim
Hakkı YALÇIN