Kadın bana baktı, "Hiç" dedi. "Bu yaşıma kadar beklediklerimi vermeyenlerden, bu saatten sonra ne beklerim ki."
Beklentisizlik, yüzündeki çizgilerin en haklı isyanıydı.
Hayat trenini kaçırdığı her halinden belli birini gördüm, Sirkeci Garı'nda.
Aynı soruyu ona sordum, şaşırtıcı bir cevap aldı. "Gerçek bir demokrasi gelecekse evet.
Elimdeki demokrasi bile gidecekse hayır!"
Görünüşe aldanmayın konulu bir tokat attım kendime.
Bu muhteşem cevabın ardından.
Hızlı adımlarla bir genç yürüyordu önümde, önüne geçtim. "Referandumdan ne bekliyorsunuz?" "Özgürlükçü demokrasiyi bekliyorum.
Baba'ların kullandığı yasaları değil, gerçek bir Anayasa bekliyorum" dedi.
Yüreğindeki tel örgüleri önüme attı, yürüdü gitti.
Güneş yüzlü iki kadın oturuyordu parkta, onlara sordum.
Biri, "Çocukların bu kadar kolay ölmeyeceği, huzurlu bir Türkiye resmi bekliyorum" derken, diğeri "Bugünleri aratmayacak günler bekliyorum" dedi.
Bir ağacın altına bağdaş kurmuştu, orta yaşlı bir erkek. "Verdiği sözlerle yüzleşebilecek liderler bekliyorum" dedi. "Gerginliğin ipine tutunan liderler değil."
Sokaktaki insanlar, sanıldığı gibi kof bir savunmanın bekçileri değildi.
Gözlerimin içine bakıyordu bir dilenci, ona sordum.
Dokunaklı bir cevap aldım. "Bu referandumdan çıkan sonuçla, kimsenin artığını yememeyi bekliyorum."
Beklentileri karşılayamayan...
Beklenmedik sonuçlara hazır olmalı.
Evet ya da hayır!
Şimdi senden kalanları
Söylemeyi isterdim
O en masum yalanları
Affetmeni beklerdim
Bilemezdin
Hasretini yorgan yaptığımı
Üşüdüğüm gecelere
Göremezdin
Anılara nöbet tuttuğumu
Vurulduğum gözlerine
Döndüğümde gitmiştin
Her şeyi bitirmiştin
Yakmıştın resimleri
Bu şehri terk etmiştin
Hakkı YALÇIN
MUTLULUK TAKVİMİ
31 Temmuz 2010
Yeşillik ye.
İlaçları çocuklardan uzak tut.
Görünüşe aldanma.
