Dünya maalesef artık krizleri yaşamıyor; krizlerle yönetiliyor. Her sabah yeni bir cephe açılıyor, her akşam başka bir ülke hedef seçiliyor. Askeri güç kadar ekonomik, siyasi ve demografik araçların da silah olarak kullanıldığı yeni bir dönem yaşıyoruz.
Bu tablonun son örneği İspanya Başbakan Pedro Sanchez'in Gazze konusunda sergilediği net tavır, İsrail'e yönelik sert eleştirileri ve Filistin lehine attığı adımlar büyük bir cesaret örneğiydi. Sanchez'in tavrı yalnızca diplomatik bir görüş ayrılığı değildi.
ÜSLERE İZİN VERMEDİ
ABD ve İsrail'in İran'a yönelik askeri operasyonlarında, Endülüs'teki Morón de la Frontera Hava Üssü ile Rota Deniz Üssü'nün kullanılmasına izin vermeyeceğini açıklaması büyük bir adımdı. Bunun ardından yaşanan gelişmeler dikkat çekiciydi. Aslında bekleniyordu. Önce Sanchez'in ailesini hedef alan yargı süreci.
Ardından cuma günü Kuzey Afrika'daki İspanyol toprağı Ceuta'da on binlerce Faslı göçmenin sınırı aşması, yalnızca Madrid'i değil tüm Avrupa'yı alarma geçirdi. Bu tabloyu yalnızca bir göç krizi olarak okumak zor. Çünkü hedef sadece İspanya değildi.
Avrupa Birliği içinde İspanya'nın Schengen sisteminden çıkarılması gerektiğini savunan seslerin yükselmesi, Tel Aviv'in paralı askerlerinin çağrısıydı.
Madrid'in son dönemde izlediği bağımsız dış politikanın hedef alındığı görülüyordu.
İsrail Başbakanı Netanyahu'nun oğlu Yair Netanyahu'nun geçmişte yaptığı "İşgal altındaki toprakları özgürleştirmek isteyen Arap ve Müslümanlar Ceuta ve Melilla'dan başlamalı" paylaşımı, bugün yaşanan gelişmelerle birlikte yeniden sorgulanmaya başlandı. Elbette uluslararası siyasette hiçbir iddia yalnızca söylemlerle kanıtlanamaz.
Ancak zamanlama, yaşanan olayların birbirini takip edişi ve jeopolitik denklem İspanya'nın hedefte olduğu operasyonun merkezine Tel Aviv'i taşıyor.
İspanyol birçok siyasetçi de İsrail'i suçluyor.
KÜRESEL SATRANÇ
Hukuk dosyaları, ekonomik baskılar, göç dalgaları, medya kampanyaları ve diplomatik izolasyon da modern güç mücadelesinin en etkili silahları haline geldi.
Bugün İspanya'da yaşananlar, yarın farklı bir ülkede bambaşka yöntemlerle sahnelenirse kimse şaşırmamalı.
Çünkü yeni dünya düzeninde, bağımsız dış politika izleyen devletlerin karşısına çıkan baskılar artık tek bir cepheden gelmiyor; aynı anda birçok farklı alandan geliyor. Ve görünen o ki, küresel satrançta taşlar sadece masada değil, sınır kapılarında da oynatılıyor.
PARANTEZ
Yapay zekayı çalıştıran veri merkezlerine yönelik tepkilerin artmasıyla birlikte, enerji tüketimi yüksek bu tesislerin uzaya taşınmasına yönelik ilgi de büyüyor. İddiaya göre bu sayede yapay zeka şirketleri 10 yılda 1 trilyon dolar kar elde edecek.
INFANTI'NO'
Futbolun ruhunu yok etmek için gizli odalarda yapılan toplantıların sonuçları bir bir ortaya çıkıyor. FIFA'nın, organizasyonlarını yönetecek ticari bir şirket kurma ve bu yapıya özel yatırımcıları ortak etme planı nihayet çöktü.
Gianni Infantino'nun FIFA başkanlığı dönemine bakıldığında, futbolun giderek daha merkezi bir ticari modele dönüştürülmeye çalışıldığı görülüyor.
Kulüpler, federasyonlar ve taraftarların ortak mirası olan organizasyonlar, zaman zaman küresel yatırımcıların ilgisini çekecek ticari varlıklar gibi ele alındı. Son satış planı da bu anlayışın en dikkat çekici örneklerinden biri olarak hafızalara kazındı. Bu plan hayata geçseydi, FIFA'nın en değerli organizasyonlarının ticari yönetiminde özel sermaye fonlarının etkisi artabilecek, futbolun geleceğine ilişkin kritik kararlar yalnızca sporun paydaşları tarafından değil, yatırım getirisi bekleyen finans çevreleri tarafından da şekillendirilebilecekti.
Infantino'nun yönetim tarzına yöneltilen eleştirilerin merkezinde de tam olarak bu anlayış bulunuyor. Futbolun milyonlarca insan için taşıdığı kültürel ve toplumsal değer ile oluşturulmaya çalışılan dev ekonomik yapı arasındaki denge her geçen gün daha fazla sorgulanıyor. Belki de bu kararın en önemli mesajı şu oldu: Futbol, yalnızca bilanço tablolarından ibaret değildir.
