İngiltere'nin Türkiye Büyükelçisi Richard Moore'un Çanakkale Deniz Zaferi'nin 100'üncü yıldönümü vesilesiyle Twitter hesabı üzerinden, hem de Türkçe olarak attığı, "Bütün Türk dostlarımızın Çanakkale Zaferi ve Şehitleri Anma Günü'nü saygıyla kutlarım" ve "Çanakkale'de tüm taraflar cesurca çarpıştı ancak hak edilmiş zaferi kazanan Türkler oldu...
Çanakkale geçilmez" şeklindeki mesajlar, son derece şık bir davranıştı mesela.
Ama herkesin böyle düşünmediği de kesin.
Şubat 1915'te Çanakkale açıklarına yaklaşan ve 18 Mart'taki zaferimiz sonrası çekilmek durumunda kalan donanmadan sonra, 25 Nisan'daki çıkarma ile başlayan ve Ocak 1916'da kesin zaferimizle neticelenen kara savaşları, iki taraf için de ciddi bir travma çünkü.
90'lı yıllarda, İstanbul Üniversitesi öğretim üyelerinden bir hanım profesör, İstanbul'da düzenlenen uluslararası bir konferansa katılan Yeni Zelandalı bir hanım profesörü misafir eder.
Ev sahibi, günlerce ilgilendiği, geleneksel misafirperverliğimizin bütün örneklerini gösterdiği Yeni Zelandalı misafiri, ayrılmadan önce bir de Boğaz turuna çıkarır ve laf arasında kibar bir şekilde sorar: "Nerdeyse bir haftadır sizinle ilgileniyor ve mümkün olduğu kadar rahat etmeniz için gayret ediyorum. Ancak gördüğüm kadarıyla durumdan memnun değilsiniz ki, sürekli somurtuyorsunuz.
Bilmeden kalbinizi kıracak bir şey mi yaptım acaba?" Yeni Zelandalı hanım profesör, sert bir tavırla cevap verir: "Dedemin katillerine sempati duymamı beklemeyin!" Şaşıran ev sahibi hanım profesör, sorar: "Dedenizin katili mi?
Ne münasebet..." "Dedem 1915'te ANZAK ordusundaydı ve Çanakkale'de hayatını kaybetti. Dolayısıyla onu sizler öldürdünüz..." Türk hanım profesör, bir süre düşündükten sonra sakin bir şekilde şunları söyler: "İyi de hanımefendi, dedenizin Çanakkale'de ne işi vardı? Topraklarımızı işgale gelenleri çiçeklerle mi karşılamalıydık sizce?" Şaşıran misafir, bir süre düşündükten sonra şunları söyler: "Ben hiç bu açıdan düşünmemiştim. Çok haklısınız, özür dilerim." Ne diyorduk? Ülkemizi işgal etmek için çıktıkları yolculukta hayatlarını kaybedenlerin torunlarının çoğu, konuya Büyükelçi Richard Moore gibi değil Yeni Zelandalı hanım profesör gibi yaklaşıyorlardır büyük ihtimalle...
Kimin kıyameti?
Nasreddin Hoca merhumun, 'Kıyamet ne zaman kopacak' sorusuna verdiği cevap meşhurdur. "Hanım öldüğünde küçük, ben öldüğümde ise büyük kıyamet kopmuş olur" demiş, malum. HDP'li bir milletvekili, parti olarak girecekleri 7 Haziran seçimlerinde barajı geçip TBMM'ye girememeleri halinde 'kıyametin kopacağını' söylemiş...
Nasrettin Hoca misali, kendi kıyametlerinden bahsediyor herhalde...
Şaşırtan tercih...
Merkez Bankası eski başkanlarından Durmuş Yılmaz, 7 Haziran için MHP'den aday adayı olduğunu açıklamış. Böylelikle, Merkez Bankası Başkanlığı döneminde eşinin evlerinin girişinde çekilmiş fotoğraflarını yayınlayarak hayat tarzı ile insafsızca alay eden çevrelerin destek vereceği bir partiden aday adayı olmuş, Durmuş Yılmaz.
AK Parti düşmanlığının ortaya çıkardığı şaşırtıcı ittifaklardan birisi ile daha karşı karşıyayız yani...
Gülme komşuna, gelir başına
Avrupa Birliği Merkez Bankası'nin yeni binasının açılışı, Frankfurt'un önemini daha da artıracak bir gelişme olay olarak görülüyordu muhtemelen. Ancak birçok Avrupa ülkesinden olayı ve protesto etmek için şehre akan kişiler, Frankfurt'un gösteriler ve polisin orantısız müdahalesi ile öne çıkmasını sağladılar.
Taksim Gezi olayları sırasında Türkiye'ye bol keseden tavsiyelerde bulunan Alman yetkililerin, 'aleme verir talkını, kendi yutar salkımı' modunda oldukları böylelikle bir kez daha ortaya çıkmış oldu.
Türk polisinin vandallıkları durdurma çabasına girmesini ve sadece kendini savunmak için müdahale etmesini bile içlerine sindiremeyenlerin emrindeki Alman polisler, olayları bastırmak için gerçek mermi kullanıyor ve değil yakanı yıkanı, sesini çıkaranı bile gözaltına almakta bir beis görmüyor.
Yine Gezi olayları sırasında gözaltına alınanların mahkemelere çıkarılmış olmasını hazmedemeyen Almanların yargısı, 'Anayasal haklarını kullanan masum gençlere karşı' birbiri ardı sıra tutuklama kararları veriyor. Ve medya. Alman medyasının Frankfurt olayları karşısındaki tavrı, göz yaşartıcı... Kitlelerin taleplerini görmeyen, duymayan ve bu konuda herhangi ciddi bir haber yapmayan Alman medyası Üç Maymun'u oynuyor. Aynı durum uluslararası medya için de geçerli. Türkiye'deki Gezi olayları için günler öncesinden naklen yayın araçları kiralayıp, saatlerce canlı yayın yapan uluslararası yayın kuruluşları da, Frankfurt'ta olup bitenlere, protestocuların yakıp yıktıkları hariç, kör ve sağır. Türkiye'de göstericilerden, daha doğrusu onları sokaklara döken güçlerden yana idiler. Almanya'da ise belli ki sistemden yanalar, her nedense....
Her halükarda, atalarımızın, "Gülme komşuna, gelir başına" sözünü hatırlamanın zamanı. Ya da belki bizde olup bitenlerde parmakları da olduğunu düşünerek, 'men dakka dukka!' da diyebilirdik Almanlar'a. Almanlar'ın ataları da, 'gülme komşuna, gelir başına' ve 'men dakka dukka' benzeri sözler söylemişlerdir, muhakkak. Ancak Almanya'yı yönetmekte olanların bu sözlerden ders almadıkları açık...
