TRABZONSPOR'UN karşısında son Avrupa Ligi finalisti, Bundesliga üçüncüsü Freiburg vardı. Rakibin bu seviyeye nasıl ulaştığını anlamak için ilk yarıyı izlemek yeterliydi.Tempo, temas, atletizm ve bütün bunları anlamlı kılan oyun disiplini...Bordo-mavililer sezonun en çetin sınavlarından birinde Avrupa futbolunun üst düzey talepleriyle yüzleşti.İlk 45 dakikada bu sezonun reaksiyon üretmekte en fazla zorlanan Trabzonspor'unu izledik. Freiburg fiziksel üstünlüğünü sahanın her bölgesinde hissettirdi.
Alman ekibi boy avantajını ve hava toplarındaki etkinliğini duran toplara taşıdı. Kilidi de buradan açtı. Fakat Trabzonspor'un yaşadığı sıkıntı oyunun tamamına yayılıyordu. Rakip yarı sahaya ilk kez yerleşebilmek için 20. dakikayı, ilk ciddi gol tehlikesi için 40. dakikayı beklemek zorunda kalması iki takım arasındaki farkı yeterince anlatıyordu. İkinci yarının başlangıcında ise başka bir Trabzonspor gördük. Özellikle 45 ile 60 arasında oyunun kontrolünü alan, rakibini geriye iten ve maça ortak olabileceğini gösteren bir takım vardı. Bu bölüm kıymetliydi. Çünkü ilk yarıda baskı karşısında dağılan Trabzonspor aynı rakibe karşı kendi oyununu kabul ettirebildiği bir aralık yakalamıştı. Asıl mesele bunu sürdürebilmekti.
Bu 90 dakikadan Trabzonspor'un önüne koyması gereken somut dersler var. Fiziksel temas karşısında ayakta kalmak, yüksek tempoya cevap verebilmek, baskı altında topu doğru kullanmak ve oyuncu değişikliklerinden sonra da oyun gücünü korumak... Avrupa'da iddia taşıyan bir takımın bunları alışkanlık hâline getirmesi gerekiyor.
Freiburg karşısında oynanan o 15 dakika Trabzonspor'un yapabileceklerini gösterdi. Maçın bütünü ise geliştirmesi gerekenleri. Şimdi mesele o iyi bölümü 90 dakikaya yayabilecek fiziksel gücü, oyun sürekliliğini ve kadro kalitesini oluşturmak. Seviye en iyi anınızda neler yapabildiğiniz kadar zorlandığınızda oyunun içinde ne kadar kalabildiğinizle de ölçülüyor.
