Futbol adına Kadıköy'de her şey vardı. İki takım da müthiş pozisyonlar buldu. İnanılmaz goller kaçtı.
Kazanma adına kimse geri adım atmadı. Özellikle ilk yarı oyuna akıl koyan, Selçuk ve Burak'la iki net gol pozisyonu bulan ama atamayan G.Saray vardı. Galatasaray'ın iyi oyununda İsmail hocanın Diego'ya şans verip Meireles'i oynatmaması etkili oldu.
İkinci yarı F.Bahçe'nin müthiş baskısı altında oynadı.
Kaleciler Muslera ve Volkan derbinin yıldızları olmaya adaydı. Volkan akıl almaz kurtarışlar yaparken, Muslera'nın kapattığı köşeden Kuyt'a gol izni vermesi kalitesine yakışmadı.
Kağıt üzerinde yaptığınız hesaplar bazen sürpriz sonuçlar doğurabilir.
Hamza hocanın sahaya sürdüğü kadro Hakan Balta sakatlanıncaya kadar mükemmel işledi. Kaldı ki; bu sakatlıkta ayağındaki topu Muslera'ya oynamayıp Balta'ya gereksiz pas yapan Hamit suçlu.
Koray girdikten sonra G.Saray savunmasının senkronu bozulurken Balta'nın kazandırdığı sakinlik yerini telaşa ve güvensiz bir ortama bıraktı. Chedjou tek başına savunmayı ayakta tutmaya çalıştı.
Hamza hocanın zihinsel ve fiziksel olarak tükenen Telles'i oyundan alması doğruydu. F.Bahçe'nin Alper, Webo değişikliğinden sonra G.Saray'ın üzerine, "Ya hep ya hiç" diye yüklendiği anlarda orta alanda oyunu tutacak oyuncuya ihtiyacı vardı. Bu isim Dzemaili olmalıydı.
Hamza hocanın bu baskıyı görüp hamle yapmaması beni şaşırttı. Artık Umut-Burak çift forveti fazlaydı.
Dzemaili girseydi, Selçuk daha rahat gidebilir Hamit'e Dzemaili destek verebileceği gibi topun Galatasaray'da kalması sağlanırdı. İlk maçın kahramanı Sneijder sahada yoktu. Muslera ve Chedjou ısrarla arkadaşlarına "konuşun" uyarısını yaptı. Galatasaray'ın en büyük zaafı konuşmamaktı. Başta Hamza hoca olmak üzere teknik heyet, Selçuk ve Sabri'nin yanı sıra Hamit akıl tutulması yaşamamalıydı.
