Trabzonspor geçen sezona göre daha zayıf bir kadroya sahip. O takım hoca kurbanıydı. Bu takım kazandığı
Galatasaray maçı dahil hiç bir maçı iyi oynamamıştı. Formasının, camianın ağırlığı ve ismiyle en iyi maçlarını oynadılar.
Mehmet dışında etkili futbolcular almak zorundalar.
Ersun Yanal, Beşiktaş'ın klasik zaafı olan defans arkasına atılacak toplar için uygun olmayan
N'Doye tercihiyle maça yanlış başladı. Şenol Güneş de Mehmet Ekici'nin karşısına Tolga ve Oğuzhan'ı koyunca, Mehmet her topta dirençsiz orta sahayı geçti. Sezon başında Sosa'nın yerine düşündüğüm tek Türk
Mehmet'ti. Süper emekli Gökhan'ın kaptırdığı topta golün nasıl yeneceğinin provası yapılmıştı adeta. Nitekim hızlı adam Yusuf, Rhodolfo'nun laubaliliği sonucu cezayı kesti.
Yusuf'un Beşiktaş'a karşı sürekli gol atması da şans ve tesadüf değil tabii ki.
Beşiktaş, 2-0'dan sonra oyunu rölantiye almadı, gayrı ciddi oynamaya başladı. Mehmet oyuna ağırlığını koyunca 4-0 olması gereken maç 2-1 oldu. Cenk'i sağ açık oynatmanın hiç bir mantığı yok. Penaltı attırarak Cenk'i kazanamazsın. Gökhan'la beraber olduğu zaman o kanat hiç işlemedi. Aboubakar ya da Cenk, ikisi beraber olmuyor bu çok açık. Tıpkı Tolgay ve Oğuzhan'ın birlikte olmadığı gibi...
Gökhan İnler çok geç de olsa girince Beşiktaş, yumuşak ve kırılgan takım olmaktan çıkarken Mehmet Ekici'ye de ilk kez baskı geldi. Quaresma, Fabri, Marcelo ve Adriano iyi, Atiba ise takımın en iyisiydi. Rhodolfo, Tolgay, Aboubakar, Oğuzhan, Cenk ise Beşiktaş'ın kötüleriydi. Bir futbolcu, hoca eski takımına karşı gol atılınca sevinç gösterisi yapmayabilir ama en azından
Şenol Güneş gibi surat da asmaz. İfrat ve tefrit dışında normal olmakta fayda vardır.
MAÇIN EN iYiSi MEHMET EKİCİ
Tek başına takımını ayakta tuttu.
MAÇIN EN KÖTÜSÜ GÖKHAN GÖNÜL
Değil orta isabetli taç dahi atamayarak döküldü.
