Basit gibi görünebilir ama, söylediğim her şeyin tersini iddia ediyor! O kadar sinir bozucu ki sonunda çığlık çığlığa 'Kabul' diye bağırıyorum. Bu arada kayınvalidemle birlikte yaşamak zorundayız, tabi o da oğlunu tutuyor. Sonra soruyorum, 'Kimin için yıpratıyorum kendimi ve ne adına?' 'Çocuğun için' diyorlar.
İyi de inanmadığı şeylere eyvallah diyen sahtekar bir anne modeli çok mu doğru? Kafayı yemek üzereyim Selda abla, lütfen akıl verin...
Rumuz; TalihsizŞahsen dayanamam!
S.U. CEVAP; Bazı şartlarda 'ihaneti' bile boşanma nedeni saymayacak kadar hoşgörülüyüm ama 'iddiacı kişilik' aşılması en zor karakter biçimi bence. Çünkü içinde, adamın 'dediğim dedik' kompleksi var, boşvermişlik var, haliyle sevgisizlik var, anlamsız bir ilişkinin ömür boyu sürme ihtimali var, sonunda karşılıklı yıpranarak tımarhaneleri boylamak var, var oğlu var... Bilmiyorum aşkım ama çok çok çok düşünmelisin.