BORDEAUX'YA çok umutlu gittiğimiz söylenemez. 45 yıl sonra üst üste 5 maç kaybeden ve oyun olarak da çok fazla ışık vermeyen bir Milli Takım vardı ortada.
Ayrıca rakip de dünyanın en iyi futbolcu topluluğu Fransa'ydı. Sergen Yalçın maçtan 1 gün önce yaptığı açıklamada farklı formasyon ve farklı kadronun sinyallerini vermişti aslında. Ve öyle de oldu. Top rakipteyken 5'liye dönen bir savunma, önlerinde 4'lü orta saha ve en uçta Deniz Gül. Bu yapı ilk yarıda çok iyi sonuç verdi. Merkezde kalabalık ve kompakt durunca savunmadaki kronik sorunlarımızdan da büyük oranda arındık. Zaman zaman iyi pas yaptık. İsmail'le yakaladığımız inanılmaz fırsatı da bir o kadar basit harcadık. İsmail işin mücadele ve savunma kısmında çok faydalı. Ancak böyle tek yönlü bir oyuncu olarak kaldığı sürece kariyerinde istediği sıçramayı yapamayacak.
İkinci yarı da aynı görüntüde başlamışken gerçekten çok kötü bir gol yedik. Bu seviyede ön direkte o kafayı vurdurmayacaksın.1-0 sonrası aslında beklediğimden daha iyi reaksiyon verdik. Sayılmayan bir golümüz ve Arda ile 2 çok önemli pozisyonumuz vardı 15 dakika içinde. Ve tabii ki Berke'nin mükemmel performansı. Şunu net olarak söyleyebiliriz ki artık kalede Uğurcan yalnız değil.
Berke de net şekilde 1 numarayı giymeye adaydır. 80'de ikinci golü yedikten sonra maç da bizim için bitti. Şöyle bir ortamda Fransa'ya karşı hem de deplasmanda oynanan oyun bence alkışı almalı. Günün sonunda elimizdeki tabloda 6'da sıfır yazıyor. Bundan sonrası için asıl hedefimiz olan Euro 2028'e odaklanmalıyız. Sergen Yalçın'ın elinde özgüveni zarar görmüş problemli bir takım var. Doğru teşhisleri koyarak doğru tedaviyi uygulayacağına ben inanıyorum. Daha doğrusu inanmak istiyorum. Çünkü mutlaka Euro 2028'de olmalıyız.