Asensio'nun yokluğunda İsmail Kartal mecburiyetten ilk maçta tutmayan Muriç - Talisca ikilisiyle maça başlamak zorundaydı. Ancak ilk maçta sonradan oyuna giren ve yaptığı işlerle dikkat çeken Nene yerine, Gençlerbirliği maçındaki performansıyla tepki çeken Oğuz Aydın tercihi büyük sürprizdi. Alınacak olumsuz bir sonuçta İsmail Hoca çok sert eleştirilerin muhatabı olacaktı. Ancak Oğuz gösterdiği performansla hem hocayı haklı çıkardı hem de kendi kredisini yükseltti. Bana göre Muriç ile birlikte maçın yıldızıydı.
Sezon başından bu yana Fenerbahçe'yi taşıyan, son Konyaspor maçında ise dinlendirilen Talisca, takımı adeta eksik oynattı. Hem Fenerbahçe'nin toplu oyununa katkı sağlamadı hem de takım savunmasına külfet oluşturdu. Guendouzi ve Kante, İsmail oyuna girene kadar orta sahada iki kişilik efor sarfettiler.
Fenerbahçe'nin gole ihtiyacı olmayan dakikalarda taçların uzun denenmesi ve Skriniar ile Ake'nin de rakip ceza sahasına gitmesi oldukça mantıksızdı. Korner ve taç dönüşlerinde iki kez kontra tehdidi oluşturarak ceza sahamıza kadar geldiler ancak neyse ki golle sonuçlanmadı.
Archie'nin golünde asist yapan ve ilk golden önce attığı ters topla herkesi şaşırtan Greenwood yine galibiyette pay sahibi olmayı başardı. Konyaspor maçında yıldızlaşan Ederson da yine performansıyla güven verdi.
Fenerbahçe dile kolay tam 18 yıl sonra Şampiyonlar Ligi'ne adını yazdırdı. Genç diye tabir edeceğimiz taraftarların hiçbiri bu duyguyu yaşamadı. Fenerbahçe'yi bu arenada son olarak lisenin ilk yılında izlemiş olan benim için de farklı bir tecrübe olacak. Galatasaray ile olan rekabet şimdi Devler Arenasına taşınacak. Yeni statüyle beraber üst turda eşleşme ihtimali de bulunan temsilcilerimizi farklı bir serüven bekliyor...