BÜYÜK 24 yıllık bir özlem… Nesillerin büyüyüp hayal kırıklıklarıyla tanıştığı, umut edip yeniden başa sardığı uzun bir bekleyiş… Ve sonunda, bu hikayeyi değiştiren bir takım çıktı sahneye.
Bizim Çocuklar, sadece bir turnuvaya katılım hakkı kazanmadı; aynı zamanda bir ülkenin yeniden inanmasını sağladı. 2026 Dünya Kupası yolculuğu kolay değildi. Zaman zaman tökezledik, eleştirildik, sorgulandık.
Özellikle İspanya karşısında Konya'da oynanan o maç, bu yolculuğun en sert virajlarından biri oldu. Ama önemli olan, o virajdan nasıl çıktığınızdır. Bu takım, o maçtan sonra dağılan değil, daha da kenetlenen bir karakter ortaya koydu. Sahada mücadele eden her oyuncu, formasının ağırlığını hissetti. Bu yüzden tek tek isim saymaya belki gerek yok; ama bazı anlar vardır ki tarihe kazınır. Dünkü Kosova maçında Uğurcan Çakır'ın yaptığı o kritik kurtarış… İşte tam da o an, bir maçın değil, bir kaderin kırılma noktasıydı.
Hücumda ise her top ayağına geldiğinde bir ülkeyi ayağa kaldıran bir isim vardı: Kenan Yıldız. Bu başarının mimarlarından biri de hiç kuşkusuz teknik direktör Vincenzo Montella oldu. "Kendimi Türk gibi hissediyorum" sözleri belki başta bazıları için bir cümleden ibaretti. Elbette bu hikayede ayrı bir parantez açılması gereken bir isim daha var: Hakan Çalhanoğlu.
Bu başarı sadece bir başlangıç. Ve şimdi… Dünya Kupası'nda biz de varız.