Ama çocukluğumuzda her öğretmeni sevdik.
Ana belledik, baba belledik.
Şimdiki zamanda birçok öğretmen öğrencileri de sevmiyor okulları da.
Öznesi para olan özel okulların çığ gibi büyüdüğü bir düzende, bazı öğretmenlerin anaç özellikleri kayboldu!
Bir anaokulunda, çocukları ninniyle uyutamayan öğretmenlerin, çocukların öğle yemeğine uyku ilacı kattığını duydum da kahroldum.
Duyduklarımız gerçektir.
Duymadıklarımız daha gerçek.
Bu haberin kaynağını araştırmak velilerin görevi.
Çünkü her anne çocuğunu teslim ettiği okulun özelliklerini de, öğretmenlerini de iyi tanımalı.
Her şeyden önemlisi küçücük yavrularının yemek listesini bile takip etmeli.
Çocuklar en çok köfteyi sever, aldığım haberde uyku ilacının en çok katıldığı yemek de köfte.
Belki birçok okulda bu yöntem işliyorsa, bu konuda iz sürmek öncelikle velilerin görevi.
Çocuklarının nasıl uyuduğunu, neler yediğini öğrenmek en çok onlara düşüyor.
Çünkü her emanet mutlu son getirmiyor.
Ve özel okulların bazıları minicik yavrular için güvenli değil.
Onlar velilerin yıllık kazancının yarısını okul ücreti olarak almayı yeterli bulurken, çocukların kendilerine sorun olmasını kitaplardan çıkarmışlar.
"Çocuğum güzel uyudu" diye rahatlık duymak, okulla ve minicik yavruyla ilişkilerin sağlam yürüdüğünün işareti değil çünkü.
Daha önce duyduğumuz bir gerçek vardı da, kimse üzerine gitmedi.
Televizyon dizilerinde oynayan minik oyuncular uyumasın diye yemeklerine kafein katılıyor.
"Çocuğum ekrana çıksın da gerisi önemli değil" diyen varsa, o çocukları küçük yaşta kobay haline getiren sistem tıkır tıkır işliyor demektir.
O çocuklar kalan izler, yarın nice kötü alışkanlıkları beraberinde getirecek.
Bu bedeli de aileler ödeyecektir!
Bu ülkeden korkuyorum.
İplikler pazara çıksa da alıcı buluyor.
Olan çocuklara oluyor. Sırf para için.
Güvensizlik!
Amerika'nın Suriye'de PYD'nin silahlı gücü YPG'ye verdiği silahların PKK operasyonlarında ele geçirilmesi bir sır değil artık.
Bunun adı; aracı tezgahı!
"Sana verdiklerimi gerekli yere ulaştırırsın notuyla" birlikte.
Bizler Amerika'ya güvenmemeyi çocukluğumuzda öğrendik.
Bu güvensizlik belki de kitaplara girmesi gereken konulardan biri olmalıydı.
Mutluluk Takvimi
Karşındaki insanı can kulağıyla dinle.
Közlenmiş patates ye.
Çizgi roman oku.
Çocuğunun arkadaşı ol.Gözlerinde boş denizler
Her halinde benden izler
Yüreğin hasreti gizler
Acıları içtin oğul
Gün geldi sarardın soldun
İhanete karşı durdun
Sen sabrın ustası oldun
Sınıfını geçtin oğul
Aşka serdin yüreğini
Bükemezler bileğini
Ölüm korkutmuyor seni
Sen beni de geçtin oğul
Gülün dikeninde yürek
Helal süt emmişsin demek
Sana emanet memleket
Kapıları açtın oğul
Hakkı YALÇIN