Sistemin beslediği çocukların cevapları da farklı oluyormuş.
Büyüyünce bilgisayar uzmanı olacağım.
Kalleşliğe anlam yükleyeceğim.
Büyüyünce işadamı olacağım.
Haram yiyeceğim.
Büyüyünce futbolcu olacağım.
Kaltak penaltılara balıklama atlayacağım!
Büyüyünce gazeteci olacağım.
Amerika'nın sesi olacağım
Büyüyünce arkeolog olacağım.
Her taşın altından kendimi çıkaracağım.
Büyüyünce erkek adam olacağım.
Kadın döveceğim.
Büyüyünce kukla olacağım.
İpimle kuşağım başkalarının elinde olacak.
Büyüyünce terzi olacağım.
Etliye sütlüye karışmasın diye ağzımı dikeceğim.
Büyüyünce öğrenci olacağım. "Paralı eğitim istiyorum!" diye pankart açacağım.
Büyüyünce komik olacağım.
Hiçbir şeyi ciddiye almayacağım.
Ben hiç büyümiycem! "Hakkı Abi pabucu yarım, çık dışarıya oynayalım."
* * *
NEYİ SORGULAYACAĞIZ?
7 yaşındaki Alime kalp hastasıydı.
İlk ameliyatını 1 günlük bebekliğinde gördü.
4 yaşına kadar 2 ameliyat daha.
Son ameliyatı için İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi kendisine 17. sırayı verdi.
Sıra gelmeyince, ecel geldi ve minik kalbi hayata veda etti.
Neyi sorgulayacağız?
Kalp hastalığını bu denli "hassas" olan minik bir kıza, verilen sırayı mı? "Sizi arayacağız" diyen aramayan doktorları mı?
Savcılık soruşturma başlatsa ne olur, o minik kızı kim geri getirebilir ki!
