Herkes bu kirli oyunun içinde.
Yöneticiler, taraftarlar.
Ligi dengelemek isteyen ekranların soysuz tüccarları.
Futbolumuzu sadece ticaret ve para ağacı gibi görenler.
Fenerbahçe'nin liderliğine göz koyup, geriden gelenlerle aradaki farkı yok ettirmek için çırpınanlar.
Görünen o ki... Futbolumuzun damarlarında tedavisi imkansız bir hastalık yatıyor.
***
Trabzon'da sözde futbol maçı.
Özde nefret travması.
Fenerbahçe'nin köşe vuruşu yapma hakkı, tribünlerden atılan taşlarla elinden alınıyor ve hakem bunu seyrediyor.
Trabzon tribünleri içindeki nefreti harç yapmış, sıvadıkça sıvıyor. Oysa futbolun durduğu her dakika bir utanç.
***
O taşlar bir futbolcunun kafasına gelse, yara almadan kurtulması mümkün değil.
O taşların oraya sokulmasına izin veren kim?
O tribünleri aylardır bileyleyen kim? Sportmenlikten nasibini alan yöneticileri ne zaman gördük ki, şimdi göreceğiz?
***
Evet, maçın tatil edilmesi gerekirdi. Hatta daha önce.
Çünkü tribünler daha ilk dakikada rengini belli etti. İlerleyen dakikalar futbolcuların can güvenliğinin azaldığı dakikalara dönüşmeye başladıysa.
O maçın tatil edilmesi zorunluydu. Hakemin maçtaki tek doğru ve cesur kararıydı.
17. dakikada Mustafa Akbaş'ın Sow'a yaptığı hareketepenaltı veremeyecek kadar korkak davrandığı halde.
***
Fenerbahçe'ye gelince.
Onlar sadece Trabzon'daki baskı ortamına değil... Sisteme karşı direnme kapasitelerinin de kadar güçlü olduğunu göstermek zorundular.
O ekran tüccarları filmi yarım
bırakmaz çünkü.
